ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Κυριακή 3 Δεκεμβρίου στις 11.00 π.μ συνάντηση στο Νεκροταφείο Αγίου Δημητρίου (Μπραχάμι) : Τιμάμε τη μνήμη συμμαθητών μας , Τάξεις 1968 & 1969.

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Κώστα Γιαννημάρα, καθηγητού Φιλολόγου. Σχόλιο στην κριτική του Ηλία Γιαννιά για το βιβλίο «Η Φαμέγια» της κυρίας Αντωνίας Ζεβόλη-Νταουντάκη


Όταν ένας χαρισματικός κριτικός βρεθεί ενώπιον ενός αριστουργήματος λόγου και εκθέσεως συγκλονιστικών βιωμάτων, όπως είναι η δημιουργία της αξιοτίμου κυρίας Αντωνίας Ζεβόλη, τότε η κριτική, ελεύθερη από υποκειμενικές αδυναμίες του κρίνοντος, αποτελεί μια νέα δημιουργία που παρουσιάζει στις σωστές διαστάσεις το κάλλος και την δημιουργική τελειότητα του πονήματος, το φωτίζει, το προβάλλει και το καταξιώνει στην ευρύτερη κοινωνική διανόηση. Αυτό συμβαίνει με την κριτική που επέτυχε ο αγαπητός – με λογοτεχνική ικανότητα - ιατρός Ηλίας Γιαννιάς πάνω στο αριστούργημα της κυρίας Αντωνίας Ζεβόλη.
                Ένας τρίτος παρατηρητής της αξιολόγησης αυτής, έχων καλήν προαίρεσιν, μένει άναυδος μπροστά στο τέλειο «κατ’ άμφω».
Και το μόνο που απομένει είναι να χαρίσει ολόψυχα ένα εύγε για την συγγραφέα Αντωνία Ζεβόλη και ένα εύγε για τον κρίναντα Ηλία Γιαννιά.

Κώστας Γιαννημάρας
Φιλόλογος
Αθήνα, 25 Μαϊου 2017

O συμμαθητής μας (1968) Ηλίας Γιαννιάς ενώ προσφωνεί τον καθηγητή μας κ. Κώστα Γιαννημάρα, στη κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας μας (5/2/2017)  όπου και του απονείμαμε  τιμητική πλακέτα.

1 σχόλιο:

  1. Αντωνία Ζεβόλη Νταουντάκη30 Μαΐου 2017 - 6:33 μ.μ.

    Πριν ακόμα σας γνωρίσω, αγαπητέ κ. Γιαννημάρα, μου είχε μιλήσει για σας ο σύζυγός μου.
    Έχοντας μεγάλη αγάπη στα φιλολογικά μαθήματα, αισθανόταν άτυχος γιατί δεν είχε την τύχη να διδάξετε στο δικό του τμήμα.
    Όμως, όπως γίνεται πάντα, τα παιδιά ξεχωρίζουν τους καλούς καθηγητές, με το αλάνθαστο δικό τους κριτήριο, το συζητάνε μεταξύ τους και σχηματίζουν άποψη.
    Αργότερα άκουσα τα ίδια από τους συμμαθητές του και όταν αργότερα, στην Νυφασία όπου με μεγάλη αγάπη μας φιλοξενήσατε, σας γνώρισα και εγώ, σαν άνθρωπο και όχι βέβαια σαν δάσκαλο, κατάλαβα γιατί σας ξεχώριζαν οι μαθητές σας. Έχοντας και εγώ πατέρα φιλόλογο, έχω ένα δικό μου κριτήριο, βιωματικό, να αναγνωρίζω τους καλούς δασκάλους.
    Όταν διάβασα την γνώμη σας για το βιβλίο μου καθώς και για την εξαιρετική κριτική, γι΄ αυτό, του αγαπητού Ηλία, αυτή μου εντύπωση επιβεβαιώθηκε. Όχι γιατί γράψατε επαινετικά, αλλά γιατί το γράψιμό σας είναι αυτό των παλιών καλών φιλολόγων που ήξεραν να χρησιμοποιούν την γλώσσας μας.
    Όταν λοιπόν ένας πραγματικά καλός φιλόλογος έχει καλή γνώμη για ένα βιβλίο η γνώμη του έχει ιδιαίτερα μεγάλη αξία και την εκτιμώ ιδιαίτερα.
    Σας ευχαριστώ πολύ.
    Αντωνία Ζεβόλη Νταουντάκη.

    Υ.Γ. Ευχαριστώ πολύ, ακόμα μία φορά, και την ιστοσελίδα των συμμαθητών του 1969, ελπίζοντας να μην έκανα κατάχρηση του χώρου της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή