Δυο μονόπρακτα από το διεθνές ρεπερτόριο θα παρουσιάσει ο Θεατρικός Κύκλος στην Αίθουσα «Μάνος Κατράκης» στην Χρυσή Ακτή Χανίων, σε τρεις παραστάσεις. Πρόκειται για το έργο των αδελφών Κιντέρο (Σεραφείμ και Ιωακείμ) από την Ισπανία «Ένα Ηλιόλουστο Πρωινό» και «Οι Βλαβερές Συνέπειες του Καπνού» του Άντον Τσέχωφ, από την Ρωσία.
Οι παραστάσεις θα δοθούν την Παρασκευή 24, το Σάββατο 25 και την Κυριακή 26 Ιουνίου, με ώρα έναρξης τις 9:00 μ. μ..
Για κρατήσεις θέσεων και περισσότερες πληροφορίες απευθύνεστε στα τηλέφωνα 2821033472 και 6975861592.
ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΙΝΤΕΡΟ
«Ένα Ηλιόλουστο Πρωινό»
Μετάφραση: Μήτσος Λυγίζος
Σκηνοθεσία: Μανόλης Πουλής
Σκηνικά – Κοστούμια: Συλλογικά
Μουσική Επιμέλεια: Μανόλης Πουλής
Τεχνικός: Νεκτάριος Λιονάκης
Παίζουν (κατά σειρά εμφανίσεως)
ΔΟΝΑ ΛΑΟΥΡΑ ………….. Ευαγγελία Νικάκη
ΠΙΕΤΡΑ …………………… Εφη Σινιοράκη
ΤΖΟΥΑΝΙΤΟ ……………...Πέτρος Θωμαδάκης
ΔΟΝ ΓΚΟΝΖΑΛΟ ……….. Μανόλης Πουλής
ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ
«Οι Βλαβερές Συνέπειες του Καπνού»
Ερμηνεύει ο Μανόλης Πουλής
Εισαγωγή …
Από την Δύση στην Ανατολή βαφτίσαμε την παράσταση που θα δεις απόψε φίλε θεατή. Κι αυτή η ανάστροφη πορεία οφείλεται κύρια στην προέλευση των κειμένων – Ισπανία, Ρωσία.
Κοινό συνδετικό θέμα των δυο μονοπράκτων, η τρίτη ηλικία.
Κοινός παρονομαστής, ο φόβος.
- Φόβος μην αποκαλυφθεί η αλήθεια, στο πρώτο.
- Φόβος μην αποκαλυφθεί η αλήθεια και στο δεύτερο.
Ζούμε σε μια κοινωνία φόβου. Κι όπως φαίνεται αυτό δεν είναι μόνο σύγχρονο φαινόμενο. Υπήρχε και στα τέλη του 19ου αιώνα, που προφανώς πήγαζε από παλαιότερες αντίστοιχες φοβίες. Όμως σήμερα ο «φόβος» είναι πολύ πιο έντονος ίσως γιατί είναι πιο απροσδιόριστος : φόβος για το αύριο, φόβος για το περιβάλλον, φόβος στον έρωτα, φόβος στην έκφραση των συναισθημάτων μας, φόβος για τον …άνθρωπο. Φόβος, απότοκος της ατομικιστικής κοινωνίας που έχουμε διαμορφώσει.
Τα κείμενα που θα σας παρουσιάσουμε απόψε αποδίδουν με χιουμοριστικό τρόπο το κοινωνικό αυτό φαινόμενο, τουλάχιστον για εκείνη την εποχή. Φαίνεται ότι το χιούμορ είναι το ισχυρότερο αντίδοτο στο συναίσθημα του φόβου τόσο για τότε, όσο και για σήμερα.
Θέλω να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στους συνεργάτες μου σ’ αυτή τη προσπάθεια. Ιδιαίτερα στις νεαρές και νεαρούς της παρέας, που άντεξαν στην πίεση κι ανέχθηκαν την «διδασκαλία» μου.
Όπως και όλους εσάς που παρακολουθείτε την παράταση.
Θ. Κ.
Ιούνης 2011
Υ.Γ Ο «Θεατρικός Κύκλος» δημιουργήθηκε το 1998 από τον συμμαθητή μας Μανόλη Πουλή, σαν ιδεολόγημα στην αρχή και μετά πήρε και την νομική μορφή μιας μη κερδοσκοπικής εταιρείας, για να μπορεί να ανταποκρίνεται στις νομικές απαιτήσεις των καιρών. Ενώ η δημιουργία της Αίθουσας «Μάνος Κατράκης» ήλθε για να καλύψει την ανάγκη του θεατρικού σχήματος για μια μόνιμη στέγη που θα φιλοξενούσε τις πρόβες και τις παραστάσεις του.
Σημείωμα του σκηνοθέτη …
Καιρό περίμενα την ευκαιρία να παρουσιάσω την άποψή μου πάνω στα δυο κείμενα που θα δείτε απόψε. Χάρη στους αγαπημένους μου συνεργάτες πιστεύω ότι θα σας δώσω την δυνατότητα να μοιραστείτε μαζί μου αυτές τις σκέψεις.
Μια θεατρική παράσταση πρέπει να απαντά σε μια σειρά από καίρια ερωτήματα που τίθενται από αυτήν την ίδια και συνεχίζονται και μετά το πέρας της. Ειδικά για τα τελευταία αναπτύσσεται η δυνατότητα σε κάθε ένα από σας, δίνοντας την προσωπική σας κατάθεση, να αισθανθείτε την δημιουργικότητα του Θεάτρου σαν μορφή Τέχνης.
Ας τα προσεγγίσουμε ένα – ένα.
- γιατί αυτά τα κείμενα;
Το «Ένα Ηλιόλουστο Πρωινό» των αδελφών Κιντέρο προσεγγίζει τις αναστολές της τρίτης ηλικίας σχετικά με τον χρόνο. Ένα φαινόμενο διαχρονικό, που παρουσιάζει ιδιαίτερη όξυνση τις μέρες μας. Η αποκάλυψη της αλήθειας είναι πάντα οδυνηρή και το «ζωτικό ψεύδος» έρχεται να γεμίσει το κενό του χρόνου, αλλά και ταυτόχρονα να δώσει την ευκαιρία για την ανάπτυξη ενός καινούργιου μέλλοντος.
Παράλληλα «Οι Βλαβερές Συνέπειες του Καπνού» του Άντον Τσέχωφ έρχονται να υπογραμμίσουν την εξουσιαστική δομή του κυττάρου της κοινωνίας μας που λέγεται οικογένεια. Εδώ ο «φόβος» φυλάει τα έρημα. Και στα όρια αυτού του φόβου να η έλλειψη αυτοεκτίμησης με ότι αυτό συνεπάγεται.
- τι θέλουμε να πούμε;
Τίποτα παραπάνω από το ν’ αναγνωρίσουμε την ύπαρξη όλων αυτών των κοινωνικών αντιδράσεων και μέσα από την «αστεία (;)» τους πλευρά να διασκεδάσουμε (= διασκορπίσουμε) τους προσωπικούς μας φόβους.
- Συμβαδίζουν οι προθέσεις μας με το θεατρικό αποτέλεσμα;
Σ’ αυτό το ερώτημα θα απαντήσετε εσείς!
Καλή διασκέδαση.
Αφιερώνω την απόπειρα αυτή στις γυναίκες της ζωής μας. Με δύο φράσεις από τα ίδια τα κείμενα:
- «Όχι, όχι! Δεν πρέπει να της φανερώσω ποιος είμαι. Τα γηρατειά μ’ έχουν αλλοιώσει πάρα πολύ. Καλύτερα να μείνει με την ανάμνηση του νεαρού καβαλάρη που πετούσε λουλούδια στο μπαλκόνι της».
- «Η γυναίκα μου είναι μέσα στα παρασκήνια και περιμένει εκεί. Αν σας ρωτήσει, πέστε της αν θέλετε, πέστε της, σας παρακαλώ, ότι η ομιλία έγινε. Ότι το σκιάχτρο, δηλαδή εγώ, συμπεριφέρθηκα ευπρεπώς. Να την, κοιτάζει κατά δω.»
Χανιά, Μάης 2011
Μανόλης Πουλής
Επιμέλεια ανάρτησης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ
