ΣΚΕΨΕΙΣ, ΓΝΩΣΕΙΣ, ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΥΜΗΣΕΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΣΙΒΥΛΛΑ EXIT» ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΦΑΝΗΣ ΧΗΝΑΣ».

Ηλία Π. Γιαννιά

            Πάρτε τη... φραπεδιά σας, αράξτε αναπαυτικά στον καναπέ σας και διαβάστε. Δεν έχω γράψει ΚΡΙΤΙΚΗ. Ένα φιλικό κουβεντολόι θα κάνουμε αναμετάξυ μας. Θέλω στο διάβα της ανάγνωσής σας να μου μιλάτε, να μου απαντάτε. Κι εγώ θα πιάνω τις κουβέντες σας με τις κεραίες της ψυχής μου, μιας ψυχής που είναι τόσο ευαίσθητη, όπως λέει η αξιολάτρευτη φίλη Τόνια Ζεβόλη.

            Με πρωτόφαντο δέος ψες βράδυ πέρασα μετά από χρόνια το κατώφλι του ΣΙΝΕ ΡΙΡΙΚΑ. Μια καδριοσφύχτρα συγκίνηση με συνεπήρε, στη θύμηση ταινιών που έβλεπα εκεί από παιδί. Θα’ταν τέλη της δεκαετίας του ’50 που είχα απολαύσει τον «Μιχαήλ Στρογγόφ» με τον Κουρτ Γιούργκενς (σαν να τη βλέπω τώρα, ξημερώματα Κυριακής 4-3-2018) ή τον «Κόκκινο Κουρσάρο» με τον Μπαρτ Λάγκαστερ. Φοβερές εκείνες οι ώρες με το βλέμμα στο λευκό πανί, αλλά αξέχαστα κι εκείνα τα διαλείμματα με τις προτροπές «Σάμαλι, παστέλι, κοκ» ή «Στραγάλια, φυστίκια, πασατέμπο, ορίστε» για αγορά απ’τους τεράστιους ξύλινους δίσκους ή τα... ακριβά μπουκάλια «Σινάλκο» μέσα στον μεταλλικό κουβά με τον θρυματισμένο πάγο. Και ένοιωσα σαν να μου πέταξαν ένα πιάτο θρυματισμένο πάγο ξαφνικά κατά πρόσωπο, όταν είδα μπροστά μου την επιγραφή: Δημοτικό Θέατρο Δάφνης «Φάνης Χηνάς» και σαν πυρίφλογο κατακόκκινο σεντόνι με τύλιξαν οι θύμησες του αλησμόνητου Φάνη Χηνά. Τον έβλεπα νοερά μπροστά μου να αποδεικνύει πόσο ΜΕΓΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ήταν, όπως όταν μας έπαιζε ένα ψυχοπλακωτικό γεμάτο αγωνία θεατρικό μονόλογο σ’ένα πατάρι 2Χ3 σ’ενα κατάστημα της Δάφνης (ίσως στην οδό Αγίας Βαρβάρας, δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς, «ου γαρ έρχεται μόνον», α μπα! Δεν είπα τίποτα , εννοώ έρχεται με... παρέα). Όπως πλησιάζοντας το θεατράκι, ένοιωσα πόσο θεοευλογημένος ήμουν, όταν πριν πολλά χρόνια παρακολούθησα μέσα στην κατάμεστη αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών τη βραδυά την αφιερωμένη στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη σε ενορχήστρωση του Μίκη Θεοδωράκη. Τότε ο Φάνης Χηνάς ξεκίναγε με μια θεόσταλτη μελίρρυτη απαγγελία των στίχων τού ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ και στη συνέχεια ο ήχος από το πιάνο έδινε την ευκαιρία να τραγουδήσει η άλλοτε γλυκόηχη και άλλοτε στεντόρεια φωνή του αναμίλλητου, του απαράμιλλου, του χαλκόστομου Γρηγόρη Μπιθυκώτση χωρίς μικρόφωνο! Με έφερε στην 2018χρονη πραγματικότητα το τρίξιμο της πόρτας που άνοιξα για να μπω στο μικρό θεατράκι. Για να δω την παράσταση ΣΙΒΥΛΛΑ EXIT.

            Ξέρουμε ότι οι Σίβυλλες ήταν γυναίκες που ενέπνεε ο Θεός Απόλλων ώστε να έχουν τη δύναμη να μαντεύουν τα μέλλοντα. Κατεβαίνοντας στο υπόγειο κουτούκι του θεάτρου, θυμήθηκα την τεράστια σπηλιά της Σίβυλλας που είχα επισκευθεί κάποτε στη Νάπολη της Ιταλίας απέναντι στον γεωσείστη Βεζούβιο. Κι εδώ, στο κουτούκι, πίστευα ότι θ’ακουγόταν ο Σιβύλλειος λόγος από δώδεκα Σιβυλλιστές ηθοποιούς άνδρες και γυναίκες και βέβαια ερασιτέχνες!!!

            Εεεε, λοιπόν ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ περί ΨΕΥΤΕΣ!!!

Ναι, ‘μω το φελέκι μου, ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙ ΨΕΥΤΕΣ!!!

Γιατί ενώ μας είπαν ότι θα δούμε μια απλή ερασιτεχνική παράσταση αποδείχτηκε ότι ήταν ... ΨΕΥΤΕΣ!!! Γιατί η θεόμουρλη αυτή παράσταση δεν ήταν ερασιτεχνική! Γιατί ήταν άψογη! Γιατί αν τη βλέπαμε καλοκαίρι στο Δελφινάριο θα αισθανόμαστε απ’τα συνεχή ακράτητα γέλια άπειρες γεωσεισμικές δονήσεις, που θα προκαλούσαν δυνατό κυματισμό στη διπλανή, ήρεμη, ουρανόφωτη θάλασσα του φαληρικού όρμου, με τα παιχνιδιάρικα χελιδονόψαρα. Γιατί μας... κούφανε!!! Γιατί μας τρέλλανε! Γιατί ήταν... Duracel! Γιατί επί δύο ώρες συνέχεια κάναμε... τραμπολίνο στα καθίσματα στο μικρό κουτούκι καθώς η κάθε ατάκα των ηθοποιών σαν βουκέντρα του ζευγά μάς τίναζε απ’τη θέση μας, μάς πετούσε ψηλά και πριν προλάβουμε να καθίσουμε μας έστελνε πάλι στα ύψη στο άκουσμα της επόμενης ατάκας. Γιατί το πανέξυπνο κείμενο των τριών συγγραφέων προκαλούσε... ΤΟ... ΓΕΛΙΟ!!! Οι τρεις συγγραφείς, Γιώργος Γιαννακόπουλος, Μάνος Φύτρος και Αντώνης Χαχλάκης μας πρόσφεραν ένα κείμενο που κυριαρχεί το φαιδρό, το ειρωνικό και το σαρκαστικό στοιχείο. Χωρίς έλεος κτυπούν την ευτράπελη και υποκριτική συμπεριφορά της ανώτερης τάξης και της πολιτικής νομενκλατούρας, κάνοντας το γέλιο να φθάνει στα χείλη αβίαστα. Αναδεικνύονται άριστοι πλαστουργοί χαρακτήρων στη γλαφυρή σύνθεση της πρωτότυπης κωμωδίας τους.

Αισθανθήκαμε ότι είχαν στηθεί πίσω από τρεις κλειδαρότρυπες και με κρυφή κάμερα κατέγραφαν τις απίθανες ιλαροτραγικές σκηνές που διαδραματίζονταν μέσα στο κουτούκι του Σωτήρη. Απόλυτα παραστατικά και τέλεια ρεαλιστικά αποτυπωμένα όσα κατέγραψαν οι τρεις πολυτάλαντοι συγγραφείς. Με απίθανα ευρήματα, φρέσκο ολοζώντανο λόγο και έξυπνο και πηγαίο διάλογο με ξεκαρδιστικές στιγμές φαιδρότητας και ελαφράδας.  Ζωγράφισαν έντεχνα με το πινέλο της δεξιοτεχνίας τους έναν αξιοπρόσεκτο πίνακα με ένα φως απαστράπτον, ένα φως ιλαρόν που φωτίζει με ακτίνες χαράς τα σκοτεινά σημεία της κουρασμένης απ’την τύρβη της ζωής ψυχής τού ευαίσθητου θεατή. Τού θεατή που με το φανάρι τού Διογένη ψάχνει στις συννεφιασμένες μέρες μας τις αλήθειες της ζωής, με πηξίδα τη χαρά της καθημερινότητας.

Το video από τη χθεσινοβραδυνή παράσταση ΣΙΒΥΛΛΑ exit.

Ένα χαριτωμένο τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη, από τον ΣΠΥΡΟ ΤΣΙΡΙΜΠΑ και όλο τον θίασο επί σκηνής .

Απολαύστε το !!!

Η Τάξη μας πήγε Θέατρο.

Στιγμιότυπα από την χθεσινοβραδυνή παράσταση ΣΙΒΥΛΛΑ exit, με πρωταγωνιστή τον συγκλονιστικό - για μια ακόμη φορά - συμμαθητή μας ΣΠΥΡΟ ΤΣΙΡΙΜΠΑ, στο ρόλο του ταβερνιάρη , που από αδικία της μοίρας φόρεσε μια ζωή τη λευκή ποδιά αντί της λευκής στολής του γιατρού , που ονειρευότανε η μάνα του ...

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους πραγματικά αξιόλογους, ερασιτέχνες ηθοποιούς !

Την «Σίβυλλα η εν κουτουκίω»...

... μια εξαιρετική - όπως κάθε χρόνο - παράσταση , μικρογραφία της κοινωνίας μας με τις χαρές και τις λύπες της, του Γιώργου Γιαννακόπουλου , στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο συμμαθητής μας, στο ΣΤ ' Γυμνάσιο Αθηνών Σπύρος Τσίριμπας , παρακολούθησε χθες Σαββατόβραδο (5/3) η Τάξη μας  ,στο Δημοτικό Θέατρο Δάφνης "Φάνης Χηνάς" – που συστεγάζεται με το Σινέ Δάφνη (πρώην Ριρίκα) - στην οδό Ηλιουπόλεως 77 Δάφνη..

Μπράβο Σπύρο και του χρόνου !

Ο Σπύρος Τσίριμπας στους " Πυρήνες της ...ελιάς" !

Για μια ακόμα χρονιά, ο συμμαθητής μας Σπύρος Τσίριμπας συμμετέχει στο θεατρικό εργαστήριο του Δήμου Δάφνης – Υμηττού, τη "Διάθλαση", που παρουσιάζει το έργο

 "Οι πυρήνες της…ελιάς".

Μια μουσικοθεατρική σατιρική παράσταση κατά την οποία η Επαναστατική Διασκεδαστική Οργάνωση "Οι Πυρήνες της Ελιάς" αποφασίζει  να   δράσει δυναμικά  ενάντια  στις συνέπειες της κοινωνικοοικονομικής κρίσης , την κατήφεια και την απαισιοδοξία των ημερών. Καταλαμβάνει  λοιπόν ένα υπόγειο κουτούκι και προχωρεί  στην ανακήρυξη του ως πρώτου ανεξάρτητου υπογείου Ελλαδικού χώρου ! Οι πρώτες ώρες της ανεξαρτησίας κυλούν με ενθουσιασμό αλλά  και με πολλή δουλειά : δελτία τύπου , ανακοινώσεις, e-mails σε εφημερίδες, sites  και τηλεοπτικούς  σταθμούς,  γέλιο, τραγούδι, αλλά και μεγάλη αγωνία!  Πως  άραγε θ’ αντιδράσει το  σύστημα ; 

ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Η επόμενη παράσταση που παίζει ο Σπύρος είναι το Σάββατο 15/11 στις   9.15 το βράδυ και στη συνέχεια κάθε δεύτερο Σάββατο. Διάρκεια 2 ώρες (με διάλειμμα 10’) 

 Μόνο  10  €  το τραπέζι (μέχρι 4 άτομα) με κρασί και το μεζέ του κουτουκίου  

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ :

Δημοτικό θέατρο  Δάφνης –Υμηττού «Φάνης Χηνάς». 

Η.Ηλιού και Ηλιουπόλεως 77 (από Βουλιαγμένης 177), στάση μετρό Αγ.Ιωάννη.

Τηλ. κρατήσεων 210 9766.001

Ρεπορτάζ από πρόσφατες εκδηλώσεις μας.

Α. Θεατρική βραδιά.

Το Σάββατο 25/1 παρακολουθήσαμε στο Δημοτικό θέατρο Δάφνης "Φάνης Χηνάς" (Ηλιουπόλεως 77) την εξαιρετική κοινωνική σάτιρα "Μια βροχή να μας σώσει", που πρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο συμμαθητής Σπύρος Τσίριμπας. Παρευρέθηκαν οι συμμαθητές μας : Ζεβόλης, Καραμούζης, Χατζίρης, Γιαννημάρας, Μερέβης, Πετροδασκαλάκης, Ζύγουρας, Γεωργάτσος και Πισιμίσης.

Υ.Γ  Οι παραστάσεις συνεχίζονται τις εξής ημερομηνίες (Σάββατο), στις 21:15 :

       Φεβρουάριος :   8 & 22  /   Μάρτιος  : 8 & 22    /   Απρίλιος : 5 & 19
      Δηλώστε συμμετοχή στον Σπύρο τηλ :  6977585862  &  210 9706339

Φωτό 1 : Όλος ο θίασος των ...αποφοίτων επί σκηνής, με τον πρωταγωνιστή Σπύρο στο κέντρο.

" Μια βροχή να μας σώσει ! " Μια ευρηματική παράσταση.

Με πρωταγωνιστή τον ταλαντούχο συμμαθητή μας Σπύρο Τσίριμπα στην απολαυστική σάτιρα- κωμωδία του Γιώργου Γιαννακόπουλου «Μια βροχή να μας σώσει» , η θεατρική ομάδα "Διάθλαση"  του δήμου Δάφνης-Υμηττού, συνεχίζει από το Σάββατο 11/1/2014 και κάθε δεύτερο Σάββατο μέχρι 19/4/2014  τις παραστάσεις της στο Δημοτικό Θέατρο Δάφνης "Φάνης Χηνάς" – που συστεγάζεται με το Σινέ Δάφνη (πρώην Ριρίκα) - στην οδό Ηλιουπόλεως 77 Δάφνη (Τηλ : 6977585862 & 210 9706339).

Συγκεκριμένα οι παραστάσεις θα γίνουν τις εξής ημερομηνίες (Σάββατο), στις 21:15 :

Ιανουάριος   :  11 & 25    /   Φεβρουάριος :   8 & 22  /   Μάρτιος  : 8 & 22    /   Απρίλιος : 5 & 19

Λίγα λόγια για το έργο :

Η φωνή Θεού που ξυπνά το Σωτήρη (Σπύρος Τσίριμπας)– έναν απλό και φορόπληχτο ταβερνιάρη – του ανακοινώνει ότι ο κατήφορος που έχει πάρει το ανθρώπινο γένος δεν έχει σταματημό κι έχει ήδη προγραμματίσει έναν παγκόσμιο κατακλυσμό που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο ! Σε μόνο 7 μέρες ! Ένα εφιαλτικό σενάριο …που δεν μπορεί όμως να γίνει και χειρότερο ! Επέλεξε εκείνον για να φτιάξει την κιβωτό και να σώσει τους λιγοστούς ενάρετους ανθρώπους και τα ζώα – ως είθισται ! Ο Σωτήρης – που οι κατασκευές δεν περιλαμβάνονται στα ταλέντα του μιας και δυσκολεύεται ακόμα και στα Λέγκο –προτιμά να πείσει τον Κύριο ότι στην πραγματικότητα έχει καλοσύνη και ομορφιά αυτός ο κόσμος και δεν του αξίζει να καταστραφεί. Έχει μόνο 7 μέρες ! Φυσικά δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει μόνος του (άλλωστε τι ενδιαφέρον θα είχε ένα έργο για ένα πρόσωπο και μία φωνή από τον ουρανό) έτσι, ζητά την συνδρομή του συνεργάτη του, ενός ατζέντη παρηκμασμένων ψευτοκαλλιτεχνών , που βρίσκει την ευκαιρία να διαφημίσει το «εμπόρευμα» του και να διεκδικήσει ένα καλό μερίδιο στη «μετά τον κατακλυσμό» αγορά. Και μένουν μόνο 7 μέρες !

Ακολουθεί ένα πανδαιμόνιο ερμηνευτικής αρτιότητας, ευφυέστατων κωμικών καταστάσεων, ευρηματικών διαλόγων που σε συνδυασμό με την υπέροχη σκηνογραφία, τις ευφάνταστες χορογραφίες της Έφης Ζαμπέλη, καθώς και την μετρημένη και εξίσου επιτυχημένη μουσική επένδυση, η παράσταση καθηλώνει τον θεατή εκφράζοντας την πεμπτουσία της γνήσιας Αττικής κωμωδίας. Ο σκηνοθέτης Γιαννακόπουλος στοχάζεται πάνω στις δομές και το ήθος της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας, καυτηριάζοντας με το οξυδερκές βλέμμα του όλες τις πτυχές που συγκροτούν τον παρόντα κοινωνικό ιστό και τάξεις. Σ’αυτό το κλίμα κινούνται και οι ηθοποιοί εκπλήσσοντας με τον αέρα επαγγελματισμού που χαρακτηρίζει τον θίασο, πλάθοντας χαρακτήρες άμεσους, ζωντανούς δένοντας έτσι το εμπνευσμένο αυτό έργο με τις δικιές τους προσωπικές πινελιές.