Κατευόδιο των αποφοίτων του ΣΤ’ Γυμνασίου Αθηνών για τον Πέτρο Ζούνη.

Αγαπημένε μας αξέχαστε δάσκαλε Πέτρο Ζούνη.

Οι μαθητές σου στο Έκτο Γυμνάσιο Αρρένων κρατάμε σήμερα τη Σημαία του Σχολειού μας μεσίστια. Γιατί μας έχει ραγίσει τις καρδιές η απώλειά σου. Ακριβώς μισός αιώνας πέρασε από τότε που με τα φτερά της πατρικής σου αγάπης μας σκέπαζες όπως η κλώσσα τους νεοσσούς της και μας δίδασκες με μεγάλη ακρίβεια τα μυστικά της Άλγεβρας, της Γεωμετρίας και της Τριγωνομετρίας. Αλλά- πίστεψέ μας- για εμάς τότε τα ατίθασα μειράκια, ξεχωριστή αξία είχαν και οι συμβουλές σου, οι προτροπές σου, τα με «μαθηματική ακρίβεια» σοφά σου λόγια. Γι’ αυτό μεγαλώνοντας έφτιαξε ο καθένας μας ένα μικρό χρυσό σεντούκι και το φωλιάσαμε στα τρίσβαθα της ψυχής μας, με κρυμμένο μέσα του θησαυρό τις από καρδιάς συμβουλές που απλόχερα μας χάριζες καθημερινά.

Σήμερα λοιπόν που συγκεντρωθήκαμε όλοι εμείς εδώ για να σου αποδώσουμε «το ύστατο χαίρε», σου υποσχόμαστε να βαδίσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας ακλουθώντας τα σοφά σου λόγια.

Και σε ικετεύουμε να φωτίζεις τη στράτα μας και να είσαι ο Φίλος μας με κεφαλαίο το «Φ», σε κάθε κακοτράχαλο ανηφόρι που πορευόμαστε όλοι εμείς, τα παιδιά σου. Και να εισαι βέβαιος ότι δεν σε ξεχνάμε. Θα έχουμε το γλυκό σου χαμόγελο τηλαυγή φάρο στα μεσοπέλαγα της καθημερινότητάς μας. Γιατί μόνο την ψυχή σου πήρες «εκεί πάνω», ανάμεσα στο πλήθος των αγγέλων, τώρα που άγγελος έγινες κι εσύ. Και να αισθάνεσαι ήρεμος και γαλήνιος, γιατί η ψυχή σου, όπως τονίζει ο Ιερός Χρυσόστομος, ήδη έχει μεταβεί απ’ τη γήινη πρόσκαιρη ζωή, στην επουράνια αιώνια. Αυτό είναι εύκολο να συμβεί, γιατί όπως έγραφε ο σπουδαίος ποιητής Γιώργος Σαραντάρης:

«Κοιμηθήκαμε με το στόμα ανοιχτό.

Κι ο Θεός έριξε τ’αγκίστρι

και μας πήρε την ψυχή».

Και να είσαι ήσυχος ότι με το καθυγιασμένο νερό από το αρδάνιο, ερράντισαν και ξέπλυναν κάθε σημάδι της αγαθής ψυχής σου, που τώρα πια να είσαι σίγουρος ότι κι εμείς- ακόμα και από τόσο μεγάλη απόσταση- τη βλέπουμε σαν πηγολαμπίδα να λαμπυρίζει εκεί ψηλά στον ουρανό. Και είναι θαρρώ απαραίτητο να γράψουν στο πρόπυλο της τελευταίας σου κατοικίας με χρυσά γράμματα, τα λόγια που έγραψε σ’ένα του ποίημα ο Στέφανος Ρουμπίνης:

Ναν το χωνέψης πως ψυχή δική μου δε χαλιέται

και μόνο το κουφάρι μου άψυχο κι άδειο κλειέται

στην παγερή σιωπή σου.

Θάνατε, τι ντροπή σου!

Να είσαι δε σίγουρος ότι εμείς  «εδώ κάτω» πράττουμε τα δέοντα για να σε τιμούμε. Γιατί, όπως ο τραγικός Ευριπίδης γράφει στις Φοίνισσες: «τοις γαρ θανούσι χρη τον ου τεθνηκότα τιμάς διδόναι». Και η μεγαλύτερη τιμή που σου προσφέρουμε είναι ότι τώρα σ’αγαπάμε το ίδιο όπως και όταν ευρισκόσουν κοντά μας. Γιατί αισθανόμαστε ότι είσαι πλέον για πάντα ανάμεσά μας. Γιατί είμαστε βέβαιοι ότι μας χαρίζεις και τώρα, από κει ψηλά που συννεφοπερπατείς, την άδολη αγάπη σου, αυτήν που απλόχερα μας χάριζες και στα μαθητικά μας χρόνια, στο Έκτο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών.

Δάσκαλε... Αιωνία σου η μνήμη!

Ηλίας Π. Γιαννιάς.

Αθήνα 16-01-2018.

"Έφυγε" ο καθηγητής μας Πέτρος Ζούνης...

        Η κηδεία του σπουδαίου δάσκαλου και εξαίρετου καθηγητή των μαθηματικών στο Γυμνάσιό μας  ΠΕΤΡΟΥ ΖΟΥΝΗ , θα γίνει αύριο Τρίτη 16/1/2018 , στις 12.00 μ.μ από το Κοιμητήριο του Βύρωνα.
        Καλό σου ταξίδι κε Καθηγητά...

Η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας μας!

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η πρώτη κορυφαία μας εκδήλωση για το 2012! Η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Τάξης μας.

Από τις 8.30 το βράδυ της Παρασκευής (27/1) άρχισαν να καταφθάνουν οι συμμαθητές μας (αρκετοί συνοδευόμενοι από τις συζύγους των) στη φιλόξενη αίθουσα του κέντρου «Απολλώνιος Λύρα» στη Πλάκα όπου είχε προγραμματισθεί η εκδήλωσή μας.

Πολύ γρήγορα δημιουργήθηκε το αδιέξοδο στην αίθουσα και με χαρά διακρίναμε αρκετούς συμμαθητές μας να έρχονται σε εκδήλωση της τάξης μας, για πρώτη φορά!

Έκπληξη απετέλεσε η παρουσία συμμαθητών μας από την περιφέρεια και συγκεκριμένα του Μανόλη Πουλή από τα Χανιά και του Βαγγέλη Κατσακούλη από την Πάτρα. Ενώ τηλεφώνησαν , για να πάρουν ατμόσφαιρα από την εκδήλωση και να στείλουν τους χαιρετισμούς των στους παρευρισκόμενους: ο Φραντζέσκος Τσαντάνης από την Πάρο (είχε εφημερία στο Φαρμακείο ) και ο Βασίλης Ψυχάρης από την Βέροια!

Ευδιάθετοι και συγκινημένοι οι Καθηγητές μας που παρέμειναν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες στην εκδήλωση και είχαν πάντα ένα καλό λόγο για τον καθένα μας. Τους ευχαριστούμε θερμά από καρδιάς, που τίμησαν με την παρουσία των την εκδήλωση και ελπίζουμε να τους έχουμε και στις προσεχείς μας εκδηλώσεις.

Ρεσιτάλ ερμηνείας έδωσε για μια ακόμα φορά ο Πουλής ερμηνεύοντας  ένα κείμενο του Κ. Βάρναλη από το έργο του «Το φως που καίει» με κομπάρσους τους συμμαθητές μας Χατζηδήμα, Χατζίρη και Καλογείτονα.

Η εξαιρετική ορχήστρα του κέντρου με επικεφαλής τον συμμαθητή μας Κώστα Διαβάτη (τραγούδι και κιθάρα) απογείωσε την εκδήλωση , με όλους μας να γινόμαστε μια παρέα στο τραγούδι μαζί με την καλλίφωνη καθηγήτριά μας κα Ξένου!

Στο χορό πρώτοι οι συνήθεις ύποπτοι: Αργυρός , Αναργύρου, Τσίριμπας , Αζαριάδης, Χατζίρης και Γιαννακάκης.

Ενδιάμεσα κόψαμε την πίτα μας που είχαν επιμεληθεί σύζυγοι συμμαθητών μας . Τα φλουριά ήταν τέσσερα και στο κάθε ένα αντιστοιχούσε από ένα θαυμάσιο και πρωτότυπο κόσμημα δημιουργία και προσφορά στους τυχερούς, από τον καλλιτέχνη ( και όχι μόνο) Δημήτρη Αργυρό!  Συγχαρητήρια στον Δημήτρη και στους δύο φορές τυχερούς της βραδιάς : Μερέβη, Γουλή, Μανδουραράκη και Μάκο.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους και δύο συμμαθητές μας από την Τάξη του 70 οι Βασίλης Δημητρόπουλος και Βαγγέλης Μάκος.

Ήταν μια αξέχαστη βραδιά που κράτησε μέχρι το πρωί του Σαββάτου !

Νάμαστε καλά λοιπόν και να ανταμώνουμε πάντα σε χαρές!!

Φωτό 1
Το τραπέζι με τους καθηγητές μας Μπενάκη, Ξένου και Ζούνη. Τους πλαισιώνουν από αριστερά οι : Χρυσουλάκης, Γιαννακάκης, Πουλής, Ζεβόλης και Πετροδασκαλάκης.

Φωτό 2
Από αριστερά : Χρυσουλάκης, Γιαννακάκης, Πισιμίσης, Πουλής, Ζεβόλης, ο καθηγητής μας Μπενάκης και Πετροδασκαλάκης.

Φωτό 3
Από αριστερά : Βαρύτιμος, Καραμούζης, Ηλιόπουλος, Καλπάκης και Καμπουράκης (με την πλάτη).

Φωτό 4
Ο Αργυρός  μεταφέρει τις "παραγγελιές " των συμμαθητών μας στον Διαβάτη...

Φωτό 5
Από δεξιά: Αγκορτσάς, Αβαγιαννέλης  και Μάκος (τάξη'70)

Η επανάληψη είναι μητέρα της μάθησης

Που να ξαναθυμηθείς σαρανταδύο παλιούς συμμαθητές μετά από σαράντα χρόνια ! Τους είδες, τους μίλησες, τους ξαναγνώρισες…και μετά; Βλέπεις τις φωτογραφίες που τράβηξες και αναρωτιέσαι: Καρακώστας ή Χατζηδήμας; Χατζηκυριάκος ή Βαρύτιμος; Κι ήσουνα και απουσιολόγος πανάθεμά σε ! Τόσο Αλτσχάϊμερ; Κοιτάζεις ξανά τις παλιές φωτογραφίες. Αυτές που ανακάλυψες σ’ ένα κουτί καταχωνιασμένο. Βλέπεις τα μάτια τους – τα μόνα που δεν αλλάζουν- παρατηρείς το χαμόγελό τους. Και να ! σιγουρεύεσαι. Μετά όμως αμφιβάλεις πάλι. Καλά είναι  ο Καρακώστας που ήρθε απ΄ τη Σουηδία ή κάποιος άλλος; Και τότε θυμάσαι. Θυμάσαι αυτά που τόσα χρόνια προσπαθούσαν κάποιοι μεγαλύτεροί σου να σου μάθουν. Καθηγητές νομίζω τους έλεγαν και, εκτός από εξαιρέσεις, μάλλον με μισό μάτι τους έβλεπες. «Η επανάληψις εστί μήτηρ της μαθήσεως». Το πρόβλημα λύθηκε. Επαναληπτική συνάντηση ! Πότε όμως ; Με ποιο πρόσχημα; Τρίχες ! Αν θέλουν και οι άλλοι…

26/01/2010. Στη γνωστή «Δωδώνη» νέα συνάντηση και συναπόφαση για κόψιμο πρωτοχρονιάτικης πίττας. Ο χώρος τελικά ορίστηκε απέναντι απ΄ το Σχολείο μας. Ταβέρνα «Κυρά» στη Ζεύξιδος. Με συνοδεία αυτή τη φορά. Η μέρα Παρασκευή 05/02/2010 στις 9μμ.

Και ξανασμίξαμε ! 70 άτομα κι ανάμεσά μας ο Πέτρος  ο Ζούνης. Ο Πέτρος μας. Ο συνοδός μας στις περισσότερες εκδρομές και αποκλεισμένος από τον «Κουλό» απ΄ την εκδρομή της Ρόδου - παρά τις εντονότατες, θυμάμαι, διαμαρτυρίες μας –για να μην…. παραστρατήσουμε! Το ότι ήταν μαθηματικός μας, το αφήνω τελευταίο. Ίσως απ΄ τους λίγους μαθηματικούς που είχε τόσες συμπάθειες.

Τη συγκίνηση διαδέχτηκε η έκπληξη όταν έβγαλε από την τσέπη τον κατάλογο της 6^ης με τα ονόματά μας και την γραπτή και προφορική βαθμολογία μας. Έναν κατάλογο που όταν έβγαινε τα χρόνια εκείνα, η αγωνία μας κορυφωνόταν. Ποιόν θα σήκωνε άραγε…

Ο χρόνος λες και δεν είχε κυλήσει από τότε…

Ο Σπύρος κάλεσε τον Γιώργο τον Καμπουράκη να βγάλει ένα μικρό «πανηγυρικό», και αυτός, μ΄ ένα μικρό ποιηματάκι έκανε πάσα… σε μένα. Μόλις που μπόρεσα να αρθρώσω δυο κουβέντες περιγράφοντας πιο πολύ το δώρο που θα κέρδιζε αυτός που θα ‘βρισκε το φλουρί της πίττας. Κορνιζαρισμένη τη φωτογραφία μας πάνω στον «Έσπερο», πλέοντας το ΄69 για Ρόδο. Τυχερός, ο «Σουηδός» της παρέας μας, που έδωσε πάλι το «παρών».

Συζητήσαμε, θυμηθήκαμε, σχεδιάσαμε, τραγουδήσαμε - γιατί η κιθάρα δεν μας έλειψε και  το φιλόμουσο ήταν μέσα μας από τότε (Τσίριμπας, Διαβάτης..)- και τέλος χωριστήκαμε.

Ο Σπύρος ο Γεωργάτσος, κατάλαβε ότι «πεινάγαμε ακόμη γι άλλη μια συνάντηση» και ανέλαβε και πάλι να μας ξαναενώσει.

…και προσεχώς, έπεται συνέχεια.

Eye doc

ή, Τζιοβάνι ή, κατά κόσμον ,

Θανάσης Γιαννακάκης.

Η συνάντηση στις 28/1/2011

Όπως μας πληροφορούν τα αδελφά blogs των αποφοίτων 1970 και 1972 την Παρασκευή 28 Ιανουαρίου στην κοινή συνάντησή των προς τιμή του καθηγητή των κ. Λ. Μπενάκη θα παρευρεθεί και η καθηγήτρια  κα Ε. Ξένου , και δικιά μας καθηγήτρια Γαλλικών όταν αντικατάστησε την Περισοράτη.

Η πρόσκληση για συμμετοχή είναι ανοικτή και σε μας ,αρκεί μέχρι την Τρίτη 25 Ιανουαρίου να δηλώσουμε  ενδιαφέρον στα τηλέφωνα ή να στείλουμε e-mail  στα blogs των.

Από την τάξη μας θα παρευρεθούν τα 2/3 της Τρόικας του blog (Χατζίρης,Πισιμίσης) ενώ το άλλο 1/3 (Γιαννακάκης) θα ανηφορίζει την ίδια μέρα για το Άγιο Όρος προκειμένου να προσευχηθεί για τη …μακροημέρευση του blog μας (απουσία δικαιολογημένη)!

Με αφορμή την συνάντηση αυτή δημοσιεύουμε 2 φωτογραφίες για να φέρουμε στη μνήμη μας δύο ακόμα συμπαθείς μας καθηγητές – Μαθηματικοί και δύο- τον Λυμπερόπουλο και τον Πέτρο Ζούνη . (φωτό αρχείο Θ.Γιαννακάκη). 

Λυμπερόπουλος -1968
Εκδρομή στον Άγιο Κωνσταντίνο

Πέτρος Ζούνης -1969 στο Ωρωπό
 (από αριστερά: Χατζίρης, Καλτσάς, Αγκορτσάς, Κουντούρης,Γαβριήλ, Γεωργάτσος, Γιαννόπουλος,Γιαννακάκης, Λαμπρινός,Προβής κ.α)

Επιμέλεια ανάρτησης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ