Περί πράσινης ανάπτυξης !

...έλα δώσε πάσα, μόνος..μου πετάει τη μπάλα ο τάκης σκρινάρει ο βάγγος την πιάνω πρώτο βήμα, προσποίηση στο δεύτερο..τσιμπάει ο τόλης πηδάω όσο ψηλά μπορώ... σήκω τεμπέλη εξι η ώρα..γρήγορα. κοιτάω το ρολόι, ρε λέων νύχτα ακόμη, σήκω γρήγορα και φτιάξε καφέ ,οι ελιές δεν περιμένουνε! οι ελιές, όχι ρε πούστη μου πάνω που θα έβαζα καλάθι στον αρχηγό πρώτη φορά..οι ελιές..πως έμπλεξα έτσι..

θα ρχότανε ο γρηγόρης σαν επιβλέπων αλλά έσπασε τον ώμο του, έπεσε από τάλογο στον ιππικό όμιλο, ύστερα μου είπανε ο γιάννης μ. και ο δημήτρης α. ότι θα αργήσουνε λίγο αλλά θάρθουν ως προϊστάμενοι, κάτι είναι κι αυτό. τυχαία τράκαρα το λεωνίδα και μου ξέφυγε, εγώ μου λέει είκοσι χρόνια βγάζω το καλύτερο λάδι στο δουκάτο. τρώγαμε, με την καλή μου, υπέροχες κρέπες στη γνωστή δωδώνη όταν μου το πέταξε, αντί να τεμπελιάζεις εδώ τράβα κάτω να μαζέψεις ελιές, η τη διώχνεις απ’ το σπίτι η  πας. ευκαιρία να φτιάξουμε τον κήπο λέει ο λεωνίδας περνώντας την τρίπολη, με κέρασε και καφέ στη βλαχοκερασέα, αλλά μόλις μπήκαμε σπάρτη ο λεωνίδας την είδε λεωνίδας ,ότι λέω γω θα γίνεται, εγώ ξέρω, τι ξέρεις που μου κουβάλησες ένα ματσούκι ενάμισυ μέτρο, δεν τις χτυπάνε τις ελιές αγόρι μου δεν είμαστε βλάχοι κορίνθιοι εδώ τις χαϊδεύουμε. ωράριο έξι a.m me εξι p.m. κολατσιό διάλειμμα μηδέν ούτε ψωμοτύρι ,σαλάμι αυγά βραστά ρέγγα τσίπουρο, μόνο νερό και πολύ..ευτυχώς έπιασα φιλίες με κάτι συνάδελφους ινδούς από το καράτσι, μου δίνανε κανά ξεροκόματο και γω τους κέρναγα ζιβανία [αυτή που μας έφερε ο θανάσης από κύπρο].δεύτερη Τρίτη μέρα κόλαση οι ενισχύσεις δε φαινόντουσαν δε βαριέσαι και ο γκρουσύ άργησε μια μέρα. τέταρτη μέρα ψιχάλιζε, ωραία θ’αράξουμε μου πετάει ένα αδιάβροχο στη μούρη και στο δέντρο, γλυστράω σπάω την κεφάλα μου, πίσω στο χωριό, απόγευμα,, άναψε θερμοσίφωνα η διαταγή και στην αθανασία για τσίπουρο ο μεγάλος. έτσι ξεκούραστα περάσανε  οχτώ μέρες, μας βγήκε το λαδάκι μας, σκάψαμε και τον κήπο[που να μας κουνηθεί ο κουντούρης]γυρίσαμε σχεδόν σώοι. μην πάτε ποτέ για ελιές με γορτύνιο, τόσα ξέρουνε που του pcmc του είπα πως είμαστε για ελιές κι αυτός νόμισε πως ήρθαμε να φυτέψουμε, δεν έρχεσαι του χρόνου να φυτέψεις και συ γιωργάκη; ευχαριστίες σε όσους βοήθησαν η...γρηγόρης :πάει καλά του τηλεφώνησα τον βρήκα να παίζει τέννις. θανάσης:η ζειβανία  μας κράτησε. pcmc:σου κλείσαμε θέση ρεπόρτερ στο μουσικό παλμό 94,5.λεωνίδας:τι να πεις, αδερφός, αλλά και γω του ξηγήθηκα ωραία, την άλλη φορά που θα έχει καλό μεζέ στο χωριό του θα πάω να τον βοηθήσω να τον φάμε.

φωτορεπορτάζ : σπύρος γεωργάτσος

είπαμε να μας βγάλουν στο κλαρί ,αλλά όχι κι ετσι!

pcmc στο θεό σου,βλέπεις κανά φύτεμα;

όχι ρε γαμώτο,δε θάρθουν οι ενισχύσεις!!!

Γιαννημάρας – Γεωργάτσος Vs Κουντούρης (Μέρος 4ο) Τα πρώτα δείγματα γραφής.

 Παρά τις αντιξοότητες η παραγωγή φαίνεται να προοδεύει και ήδη μετράμε τα  πρώτα καλάθια  του “παραγωγού”.Έχουμε και  λέμε.

  Α) ΣΠΥΡΟΣ - ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Φωτό 1: Γενική  άποψη του  λαχανόκηπου.

Φωτό 2:Κοντινό πλάνο.

Φωτό 3 :Οι πρώτες  σοδειές.

Φωτό 4 :Φασολάκια    ( Δεν χωρούσαν  στο  καλάθι )

      Β) ΝΙΚΟΣ 

 Φωτό 5:Γενική άποψη.

Φωτό 6:Κοντινό πλάνο.

Φωτό 7:Οι πρώτες σοδειές

Φωτό 8: Κολοκυθάκι  λεπτομέρεια  ( Το μαχαίρι φυσικό  μέγεθος  για μέτρο σύγκρισης)

Γιαννημάρας – Γεωργάτσος Vs Κουντούρης (Μέρος 3ο) Κτυπήματα κάτω από την μέση or Βετούλι εναντίον tuta absoluta.

Φωτό 1. Το βετούλι

Η διαμάχη παίρνει  διαστάσεις,  με ανεπιβεβαίωτα  κτυπήματα  κάτω  από τη μέση.

Με  κάθε επιφύλαξη, σας  μεταφέρουμε  πληροφορίες  ότι  ο  Λεωνίδας  με  το  γνωστό  βετούλι,  το  κερδισμένο στη λαχειοφόρο αγορά,  επιχειρεί  στις πλαγιές  της νοτιοανατολικής  Λακωνίας.  Σε επίσκεψη αστραπή στον τόπο  της  παραγωγής, για  να επιθεωρήσει   τα  κηπευτικά, είχε  μαζί του  και  το  βετούλι  για σκοπούς πάχυνσης και βελτίωσης της ποικιλίας  της  διατροφής  του,  ώστε σε μελλοντικό τσιμπούσι  να προσφέρει ανεβασμένους  ποιοτικά μεζέδες.   Το βετούλι  λέγεται ότι  “φιλοξενήθηκε” στο  λαχανόκηπο  του Νίκου.

Φωτό 2. Tuta absoluta

  Από  την  άλλη πλευρά,  ειδική  παγίδα συλλαμβάνει  το  νέο  εχθρό της ντομάτας  και λοιπών  σολανωδών  την Tuta Absoluta , που κατόπιν αφήνεται στον  κήπο  του  Σπύρου. Παράλληλα έγινε  και  ένας  ψεκασμός  “φυτοπροστασίας”  από το Νίκο στον κήπο του Σπύρου με αμφιλεγόμενα  βιολογικά  φυτοφάρμακα και ακόμη πιο περίεργα αποτελέσματα.

Σε  μελλοντικό ρεπορτάζ (Μέρος 4ο και τελευταίο) και ίσως  με κάποιες φωτογραφίες  μπορέσουμε να εκτιμήσουμε τι  ακριβώς  συμβαίνει.

Γιαννημάρας – Γεωργάτσος Vs Κουντούρης (Μέρος 2ο) ή Λαχανόκηπος εναντίον Λαχανόκηπου.

       Nαι , ένας  λαχανόκηπος  είναι  η αιτία και  αφορμή  της  διαμάχης.

Από τα μέσα του Μάη , ο Σπύρος  με  την  τεχνογνωσία  του Λεωνίδα απάντησε  στον  Νίκο , που εδώ και τρία χρόνια καλλιεργεί  κηπευτικά στην  ιδιαίτερη πατρίδα του στη  Νότια Λακωνία.

Η καλλιέργεια καλύπτει  τις ανάγκες  για  την  περίοδο  των καλοκαιρινών διακοπών. Ντομάτες , κολοκύθια, μελιτζάνες, αγγούρια , πιπεριές , φασολάκια είναι  μερικά από τα  ζαρζαβατικά  που βρίσκονται  στο  κάθε οπλοστάσιο.

Φέτος λοιπόν ο Λεωνίδας εφοδιασμένος με  αυτόματους ποτιστές, λάστιχα, σταλάκτες  , διακόπτες και  όλο τον  απαιτούμενο εξοπλισμό έστησε τις αναγκαίες υποδομές. Παράλληλα  φυτεύτηκαν  και  τα  φυτά  που είχαν αγοραστεί  από φημισμένο για τα προϊόντα του φυτώριο.

Το κακό είναι ότι  ο Λεωνίδας  απείλησε για υπερπαραγωγή  που ο  Νίκος θα τρίβει  τα  μάτια του. Εφαρμόζει  τεχνικές  ορθοκαλλιέργειας, χρησιμοποιεί  προηγμένους  τύπους βιολογικών λιπασμάτων μαζί με την παραδοσιακή κοπριά. Ανέπτυξε συστήματα στερέωσης των φυτών που αποτελούν αρχιτεκτονικό μοντέλο. Ο κήπος δέχεται πολλές επισκέψεις από κατοίκους της  ευρύτερης περιοχής  που θέλουν να θαυμάσουν και να πάρουν γνώση από το πρωτοποριακό δημιούργημα.

   Προς  το  παρόν βέβαια,  ο Σπύρος  τρίβει  τα  χέρια του , που θα  απολαμβάνει φρέσκα  οικολογικά κηπευτικά   δίπλα από την πόρτα του  και τη σχετική πρασινάδα από το  μπαλκόνι του  σπιτιού του.

Ο  Νίκος δεν  εκδηλώνεται  και  διατηρεί μια  σιγουριά στηριζόμενος στις προηγούμενες  επιτυχημένες  παραγωγές  του.

 Κλείνοντας  να  σημειώσουμε  ότι  ο  Λεωνίδας  βέβαιος  για  την επικράτησή του έφυγε   για τις  Βρυξέλες.  ( Λέτε  να  δούμε  το  τελειωτικό  κτύπημα  με τα περίφημα  λαχανάκια  Βρυξελλών ; )

Γιαννημάρας – Γεωργάτσος Vs Κουντούρης (Μέρος 1ο)

    Κατά   ασφαλείς πληροφορίες -που  έχουν  φθάσει  διακριτικά στις  στήλες του Blog -αυτή  στιγμή, βρίσκεται σε εξέλιξη μεγάλη  διαμάχη ανάμεσα  στους πάρα  πάνω συμμαθητές μας.

Παρακολουθούμε στενά  το  θέμα  και  θα  σας κρατάμε ενήμερους. 

Ελπίζουμε και εκφράζουμε την ευχή, το σοβαρό αυτό ζήτημα, να μη ρίξει σκιές και αφήσει σημάδια στη σχέσεις τόσων ετών.


   ΥΓ. Γνωρίζατε ότι αυτά τα ειδικά γυαλιά είναι ο καλύτερος τρόπος για να μην αλληλοσκοτώνονται τα κοκόρια ? 

Γενέθλια στη Ζάτουνα…

Είναι μεσημέρι Σαββάτου 14 Μάη και δύο συμμαθητές μας βρίσκονται στο δρόμο της επιστροφής από τη Λακωνία. Βρέθηκαν εκεί το προηγούμενο διήμερο για  να τσαπίσουν ένα περιβόλι και να φυτέψουν διάφορα καλούδια.
Κατάκοπος αλλά ευχαριστημένος καθώς ήτανε λέει ο Σπύρος στον Λεωνίδα:

-Ρε Γιαννημάρα ξέρεις ότι το blog μας έχει γενέθλια. Κλείνει 4 μήνες και πάμε ολοταχώς για τον 5^ο.

-Αμάν ρε Γεωργάτσο με τα γενέθλια ! Κάθε μήνα το ίδιο πράμα… 

-Λοιπόν λέω να πρωτοτυπήσουμε και να τα γιορτάσουμε, αν έχουμε λίγη τύχη στη Ζάτουνα. Μας έχει πρήξει ο pcmc με το χωριό του. Επειδή έχω ακούσει ότι πηγαίνει τακτικά, θα του κάνουμε την έκπληξη!

Και η έκπληξη έγινε! Το απόγευμα του Σαββάτου ο Γεωργάτσος με τον  Γιαννημάρα συνοδευόμενοι από τον mr Bο - Δανό τουρίστα - και τους Κυριάκο & Σταυρούλα Κατσιγιάννη ,ιδιοκτήτες του Ξενοδοχείου «ΑΓΡΟΠΟΛΙΣ»,που φιλοξένησε την Τάξη μας  πέρσι τον Απρίλη, κατέφθασαν στη Ζάτουνα.

Η χαρά του pcmc δεν περιγραφότανε!

Και άρχισε η ξενάγηση. Πρώτη στάση έξω από το παραδοσιακό Καφφενείο-Μουσείο του Περικλή (1933), το οποίο δυστυχώς τα δύο τελευταία χρόνια είναι κλειστό, λόγω απουσίας στο εξωτερικό. Έπειτα περάσαμε από το σπίτι που έζησε εξόριστος στη Ζάτουνα ο Μίκης Θεοδωράκης (1968-1969) και σταθήκαμε για αναμνηστική φωτογράφιση μπροστά από το άλλο παραδοσιακό καφενείο του χωριού στου Αλέκου (1903), όπου συνήθιζε να πίνει τον καφέ του ο Μίκης.

Στη συνέχεια αντικρίσαμε το πανύψηλο καμπαναριό του Αγίου Γεωργίου , που στη κορυφή του έχει ρολόι του οποίου οι ώρες δεν σημαίνονται με αριθμούς, αλλά με τα 12 γράμματα του επωνύμου του Ζατουνίτη Ελληνοαμερικανού δωρητή (ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ)! Η επόμενη στάση έγινε μπροστά στην πανώρια εκκλησία της Παναγίας (1853) και στο πέτρινο ιστορικό κτίριο του Δημοτικού Σχολείου (1919) που σήμερα στεγάζει το Μουσείο Μίκης Θεοδωράκης (2006). 

Ο Γεωργάτσος το είχε απωθημένο από την πρόσφατη εκδρομή της Τάξης μας στο Ναύπλιο. Δεν φωτογραφήθηκε μπροστά στον ανδριάντα του Ζατουνίτη ΣτάΪκου ΣταΪκόπουλου, μαζί με τους υπόλοιπους συμμαθητές μας. Οπότε μόλις είδε την προτομή του Πορθητή του Παλαμηδιού, ξεκρέμασε το (μαραμένο από τις 25 Μαρτίου) δάφνινο στεφάνι και με πολύ σεβασμό το τοποθέτησε εκ νέου, ζητώντας φωτογραφική καταγραφή του γεγονότος, όπερ και έγινε!

Τελειώνοντας την πολύ σύντομη ξενάγηση καταλήξαμε για το τσίπουρο των γενεθλίων του blog μας, στο καφενείο του Αλέκου. Το εξαιρετικό γαλακτομπούρεκο - γενέθλια τούρτα , που έφερε από τη Βυτίνα ο Λεωνίδας, απολαύσαμε στο σπίτι του Πισιμίση.

Η αυτοψία των δύο συμμαθητών μας στη Ζάτουνα – πατρίδα του ηθοποιού Μίμη Φωτόπουλου και του π. Προέδρου της Δημοκρατίας Κων. Στεφανόπουλου –   άφησε τις καλλίτερες εντυπώσεις και το πόρισμά της θα κατατεθεί οσονούπω  στην οργανωτική επιτροπή εκδρομών της Τάξης μας, για τα περαιτέρω…

Φωτό 1
Από αριστερά : Γεωργάτσος, Γιαννημάρας, Bo και το ζεύγος Κατσιγιάννη. Η γάτα σπεύδει να πάρει θέσει καθυστερημένα....

Φωτό 2.
Μπροστά στον Αη Γιώργη. Πισιμίσης, Γεωργάτσος και Γιαννημάρας

Φωτό 3.
Επιτέλους ο Γεωργάτσος με το δάφνινο στεφάνι, μπροστά στη προτομή του ΣτάΙκού  Σταϊκόπουλου.

Φωτό 4.
Από αριστερά: Γεωργάτσος, Βο, Πισιμίσης και Γιαννημάρας.

Φωτό 5.
Ο Γεωργάτσος καμαρωτός μπροστά στο τσίπουρο των γενεθλίων.

Φωτό 6
'Εξω από το καφενείο του Αλέκου . Η κα Κατσιγιάννη, Βο, Πισιμίσης, Γεωργάτσος, Κατσιγιάννης και  Γιαννημάρας.

Επιμέλεια ανάρτησης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ