Ένας ευαίσθητος Απρίλης,
ένας αθέατος καιρός γελάει το φρουρό της πύλης
και βγαίνει ήλιος λαμπερός.
Πετά τα ρούχα του στρατιώτη,
φορά πουκάμισο λευκό
και στην αγάπη του την πρώτη
στέλνει ένα όνειρο γλυκό.
Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους,
ανατριχίλα στο νερό
με την καρδιά στήνει πολέμους
με την καρδιά στήνει πολέμους
και με τον Έρωτα χορό.
