ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ : Τετάρτη 1η Ιουλίου " Εμείς θα ζήσουμε" της Αντωνίας Ζεβόλη - Ναουντάκη

Μετά το πρώτο της βιβλίο «Η Φαμεγιά», η συγγραφέας Αντώνια Ζεβόλη – Νταουντάκη, σύζυγος του συμμαθητή μας Δημήτρη Ζεβόλη κυκλοφόρησε και το δεύτερο βιβλίο της με τίτλο «Εμείς θα ζήσουμε», που αναφέρεται σε άγνωστα γεγονότα και καταστάσεις του παρελθόντος της Χαλκιδικής και της Μακεδονίας.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Τετάρτη 1η Ιουλίου , στις 8.00 μ.μ στο βιβλιοπωλείο ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ Αγίων Αναργύρων 5, Άγιοι Ανάργυροι.

Οι συμμαθητές εύχονται ολόψυχα στην αγαπητή μας Τώνια να είναι καλοτάξιδο κι αυτό το βιβλίο της !

Εικόνες από τη παρουσίαση του βιβλίου « Η ΦΑΜΕΓΙΑ» της Αντωνίας Ζεβόλη – Νταουντάκη.

Στη κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων των εκδόσεων Γαβριηλίδη (Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκη), χθες Παρασκευή  βράδυ (13/3), έγινε η παρουσίαση του βιβλίου «Η ΦΑΜΕΓΙΑ» της Αντωνίας Ζεβόλη – Νταουντάκη , συζύγου του συμμαθητή μας Δημήτρη Ζεβόλη.

Στη παρουσίαση μίλησαν με θερμά λόγια για το πραγματικά εξαιρετικό βιβλίο (506 σελίδων!) ο γνωστός δημοσιογράφος Στέλιος Ελληνιάδης και ο κριτικός βιβλίων και δημοσιογράφος Νίκος Κουρμούλης. Διαβάστηκαν πολύ συγκινητικά αποσπάσματα από το βιβλίο και ακολούθησε διάλογος με τους παρευρισκόμενους.

Στη συνέχεια και για να …εμπεδώσουμε ό,τι ακούσαμε, επισκεφτήκαμε γνωστό μεζεδοπωλείο της περιοχής για ένα κρασάκι !

Καλοτάξιδο το βιβλίο !

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2015: Παρουσίαση του βιβλίου "Η ΦΑΜΕΓΙΑ"της Αντωνίας Ζεβόλη- Νταουντάκη

Έγραψαν :

Ενα βιβλιο που σε παρασυρει και ζεις την καθε του στιγμη.Η γιαγια Ευτυχια μπηκε στην καρδια μου και με την απλοτητα της και την δυναμη της ψυχης της την αγαπησα.Διαβαζοντας το ευχομουνα να μη τελειωσει . ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΝΙΑ

Ματα Αργυρου

Συγχαρητήρια στην κ. Τόνια Ζεβόλη για το βιβλίο της << Η φαμέγια>>.Συνδυάζει άρτια γραφή, στέρεα δομή, ανάγλυφους και ολοκληρωμένους χαρακτήρες, πιστή απόδοση της κάθε εποχής στην οποία αναφέρεται. Είναι αληθινό, γλυκό, δυνατό και τρυφερό μαζί, κρατάει όλες τις λεπτές ισορροπίες σε έκφραση και σε συναίσθημα. Ταξιδέψαμε με τη συγγραφέα, αόρατοι θεατές, στους τόπους, όπου ξετυλίχτηκαν τα γεγονότα και ζήσαμε μαζί με τους ήρωες τις περιπέτειές τους.Ήρωες που είναι γεμάτοι αρχοντιά, υπομονή κι αξιοπρέπεια και που σήμερα, δυστυχώς, λίγους τέτοιους έχει να επιδείξει η κονωνία μας. Μας άρεσε τόσο πολύ που, συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι το βιβλίο είναι "γλυκοδιάβαστο" με τα χαρακτηριστικά του γλυκόπιοτου κρασιού: μας γλύκανε, μας ταξίδεψε, μας ζέστανε, μας έκανε να αναπολήσουμε. Μπράβο και πάλι μπράβο!!!

Αντώνης –Ζωή

Τονια δεν θελω να σου γραψω πολλα. Ομως θελω να σου πω ενα μεγαλο ΜΠΡΑΒΟ και ενα ευχαριστω για τον τροπο που με ταξιδεψες Να ηταν κι αλλο.

Δημητρης Αργυρος

να σ'εχει καλέσει για καφέ στου σάμυ διάσημος συγγραφέας αστυνομικών και να βρίσκεις δικαιολογίες να μην πας γιατί πρέπει να τελειώσεις ένα χρονικό για κασελάκηδες και νταουντάκηδες(τι γυρεύει ένας πελασγός με τους κρητίκαρους;)να πηγαίνει η ώρα 3 και 4 το ξημέρωμα και να μη μπορείς να τ'αφήσεις έτσι συναρπαστικό που είναι και τελειώνοντάς το σου μένει μια γλυκειά αίσθηση γιατί σου άρεσε,σε συγκίνησε,θαύμασες μια ΕΥΤΥΧΙΑ που τόλμησε το αδιανόητο και πέτυχε και λες τόνια σ'αγαπάμε και σ'ευχαριστούμε!μπράβο και πάλι μπράβο!!

σπύρος

"Η ΦΑΜΕΓΙΑ " της Αντωνίας Ζεβόλη !

Μόλις κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο της Αντωνίας Ζεβόλη - Νταουντάκη δικηγόρου και συζύγου του συμμαθητή μας Δημήτρη Ζεβόλη , με τίτλο "Η ΦΑΜΕΓΙΑ".

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου γράφει :

"1905, στην Κρήτη, πριν την ένωσή της με την Ελλάδα.

Σ’ ένα ορεινό, άγονο χωριό γεννιέται ένα κορίτσι σε μια πολυμελή, φτωχή οικογένεια. Στα επτά της χρόνια, μετά το θάνατο του πατέρα, αναγκάζεται να γίνει φαμέγια.

 «Και είχα ένα προαίσθημα πως με περίμενε μια ζωή τρομαχτική από δω και μπρος, που θα εξαρτιότανε πια αποκλειστικά από τα δικά μου αδύναμα ακόμα παιδικά χέρια, από το δικό μου άπηχτο μυαλό, από το δικό μου αδιαμόρφωτο χαρακτήρα.

Κι ένοιωθα πως τώρα, τώρα όχι αργότερα, πρέπει να αποκτήσω δύναμη. Δύναμη στα χέρια, στο μυαλό, στον χαρακτήρα, για να αντέξω αυτά που με περιμένουν και που καταλάβαινα πως θα τα αντιμετωπίσω όλα μόνη μου. Εντελώς μόνη μου», έλεγε. 

Και αυτά που την περίμεναν σφυρηλάτησαν το μυαλό, τα χέρια, τον χαρακτήρα της στο πέρασμα των χρόνων και των γεγονότων που ακολούθησαν τη ζωή της και τη ζωή αυτής της χώρας. Η φυγή στην Αθήνα, η δουλειά στο εργοστάσιο, η οικογένεια, ο πόλεμος, η κατοχή, ο εμφύλιος, τα μεταπολεμικά χρόνια που ακολούθησαν, είναι ο καμβάς που πάνω του κέντησε την προσωπικότητά της."