Γιαννημάρας – Γεωργάτσος Vs Κουντούρης (Μέρος 4ο) Τα πρώτα δείγματα γραφής.

 Παρά τις αντιξοότητες η παραγωγή φαίνεται να προοδεύει και ήδη μετράμε τα  πρώτα καλάθια  του “παραγωγού”.Έχουμε και  λέμε.

  Α) ΣΠΥΡΟΣ - ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Φωτό 1: Γενική  άποψη του  λαχανόκηπου.

Φωτό 2:Κοντινό πλάνο.

Φωτό 3 :Οι πρώτες  σοδειές.

Φωτό 4 :Φασολάκια    ( Δεν χωρούσαν  στο  καλάθι )

      Β) ΝΙΚΟΣ 

 Φωτό 5:Γενική άποψη.

Φωτό 6:Κοντινό πλάνο.

Φωτό 7:Οι πρώτες σοδειές

Φωτό 8: Κολοκυθάκι  λεπτομέρεια  ( Το μαχαίρι φυσικό  μέγεθος  για μέτρο σύγκρισης)

Γιαννημάρας – Γεωργάτσος Vs Κουντούρης (Μέρος 3ο) Κτυπήματα κάτω από την μέση or Βετούλι εναντίον tuta absoluta.

Φωτό 1. Το βετούλι

Η διαμάχη παίρνει  διαστάσεις,  με ανεπιβεβαίωτα  κτυπήματα  κάτω  από τη μέση.

Με  κάθε επιφύλαξη, σας  μεταφέρουμε  πληροφορίες  ότι  ο  Λεωνίδας  με  το  γνωστό  βετούλι,  το  κερδισμένο στη λαχειοφόρο αγορά,  επιχειρεί  στις πλαγιές  της νοτιοανατολικής  Λακωνίας.  Σε επίσκεψη αστραπή στον τόπο  της  παραγωγής, για  να επιθεωρήσει   τα  κηπευτικά, είχε  μαζί του  και  το  βετούλι  για σκοπούς πάχυνσης και βελτίωσης της ποικιλίας  της  διατροφής  του,  ώστε σε μελλοντικό τσιμπούσι  να προσφέρει ανεβασμένους  ποιοτικά μεζέδες.   Το βετούλι  λέγεται ότι  “φιλοξενήθηκε” στο  λαχανόκηπο  του Νίκου.

Φωτό 2. Tuta absoluta

  Από  την  άλλη πλευρά,  ειδική  παγίδα συλλαμβάνει  το  νέο  εχθρό της ντομάτας  και λοιπών  σολανωδών  την Tuta Absoluta , που κατόπιν αφήνεται στον  κήπο  του  Σπύρου. Παράλληλα έγινε  και  ένας  ψεκασμός  “φυτοπροστασίας”  από το Νίκο στον κήπο του Σπύρου με αμφιλεγόμενα  βιολογικά  φυτοφάρμακα και ακόμη πιο περίεργα αποτελέσματα.

Σε  μελλοντικό ρεπορτάζ (Μέρος 4ο και τελευταίο) και ίσως  με κάποιες φωτογραφίες  μπορέσουμε να εκτιμήσουμε τι  ακριβώς  συμβαίνει.

Γιαννημάρας – Γεωργάτσος Vs Κουντούρης (Μέρος 2ο) ή Λαχανόκηπος εναντίον Λαχανόκηπου.

       Nαι , ένας  λαχανόκηπος  είναι  η αιτία και  αφορμή  της  διαμάχης.

Από τα μέσα του Μάη , ο Σπύρος  με  την  τεχνογνωσία  του Λεωνίδα απάντησε  στον  Νίκο , που εδώ και τρία χρόνια καλλιεργεί  κηπευτικά στην  ιδιαίτερη πατρίδα του στη  Νότια Λακωνία.

Η καλλιέργεια καλύπτει  τις ανάγκες  για  την  περίοδο  των καλοκαιρινών διακοπών. Ντομάτες , κολοκύθια, μελιτζάνες, αγγούρια , πιπεριές , φασολάκια είναι  μερικά από τα  ζαρζαβατικά  που βρίσκονται  στο  κάθε οπλοστάσιο.

Φέτος λοιπόν ο Λεωνίδας εφοδιασμένος με  αυτόματους ποτιστές, λάστιχα, σταλάκτες  , διακόπτες και  όλο τον  απαιτούμενο εξοπλισμό έστησε τις αναγκαίες υποδομές. Παράλληλα  φυτεύτηκαν  και  τα  φυτά  που είχαν αγοραστεί  από φημισμένο για τα προϊόντα του φυτώριο.

Το κακό είναι ότι  ο Λεωνίδας  απείλησε για υπερπαραγωγή  που ο  Νίκος θα τρίβει  τα  μάτια του. Εφαρμόζει  τεχνικές  ορθοκαλλιέργειας, χρησιμοποιεί  προηγμένους  τύπους βιολογικών λιπασμάτων μαζί με την παραδοσιακή κοπριά. Ανέπτυξε συστήματα στερέωσης των φυτών που αποτελούν αρχιτεκτονικό μοντέλο. Ο κήπος δέχεται πολλές επισκέψεις από κατοίκους της  ευρύτερης περιοχής  που θέλουν να θαυμάσουν και να πάρουν γνώση από το πρωτοποριακό δημιούργημα.

   Προς  το  παρόν βέβαια,  ο Σπύρος  τρίβει  τα  χέρια του , που θα  απολαμβάνει φρέσκα  οικολογικά κηπευτικά   δίπλα από την πόρτα του  και τη σχετική πρασινάδα από το  μπαλκόνι του  σπιτιού του.

Ο  Νίκος δεν  εκδηλώνεται  και  διατηρεί μια  σιγουριά στηριζόμενος στις προηγούμενες  επιτυχημένες  παραγωγές  του.

 Κλείνοντας  να  σημειώσουμε  ότι  ο  Λεωνίδας  βέβαιος  για  την επικράτησή του έφυγε   για τις  Βρυξέλες.  ( Λέτε  να  δούμε  το  τελειωτικό  κτύπημα  με τα περίφημα  λαχανάκια  Βρυξελλών ; )

Γιαννημάρας – Γεωργάτσος Vs Κουντούρης (Μέρος 1ο)

    Κατά   ασφαλείς πληροφορίες -που  έχουν  φθάσει  διακριτικά στις  στήλες του Blog -αυτή  στιγμή, βρίσκεται σε εξέλιξη μεγάλη  διαμάχη ανάμεσα  στους πάρα  πάνω συμμαθητές μας.

Παρακολουθούμε στενά  το  θέμα  και  θα  σας κρατάμε ενήμερους. 

Ελπίζουμε και εκφράζουμε την ευχή, το σοβαρό αυτό ζήτημα, να μη ρίξει σκιές και αφήσει σημάδια στη σχέσεις τόσων ετών.


   ΥΓ. Γνωρίζατε ότι αυτά τα ειδικά γυαλιά είναι ο καλύτερος τρόπος για να μην αλληλοσκοτώνονται τα κοκόρια ? 

.... και ύστερα ήρθαν τα HI – FI.

Και πέρασε το ’69. Και φύγαμε απ’ το Γυμνάσιο. Αλλά τα ακούσματα που τόσο όμορφα περιγράφουν ο Γιώργος και ο Δημήτρης, συνεχίστηκαν. Οι απαιτήσεις μεγάλωσαν και μας έσπρωχναν να φύγουμε απ’ το ηχειάκι του τρανζίστορ. Να φύγουμε και να μετακομίσουμε σε κάτι πιο όμορφο, πιο λαμπερό. Στα στερεοφωνικά συγκροτήματα Υψηλής Πιστότητας (HI FI επί το Ελληνικότερον). Κριτήριο στις συζητήσεις και τους προβληματισμούς μας η ποιότητα, τα Decibel, τα MegaHertz. ταWatts RMS ο S/N ratio. Κριτήριο όμως αγοράς ,το διαθέσιμο ποσό από τον οικογενειακό προϋπολογισμό (το χόμπυ ..ακριβό).

 Βασικοί συντελεστές ερεθισμού, εκτός από τα διάσημα ξένα, και τα Ελληνικά συγκροτήματα, οι APHRODITES CHILD, CHARMS, SOCRATES DRUNK THE CONIUM, POLL, ANAKAΡΑ, ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΣ, ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ (από τα αρχικά των ιδρυτών – Νίκος ΔαΠΕρης, Νίκος ΛΟγοθέτης, Τάκης ΜΑρινάκης, Βλάσσης ΜΠΟνάτσος και Γιάννης ΚΙΟΥρτσόγλου) και τόσα άλλα, που χρησιμοποιούσαν Ελληνικό στίχο και συνέχιζαν τη μουσική παράδοση της προηγούμενης δεκαετίας, αναπτύσσοντας αυτό που ονομάστηκε Ελληνικό ΡΟΚ.

Το LP από εξαίρεση αρχίζει να γίνεται κανόνας και εμείς, με βασική μας πληροφόρηση τα μουσικά περιοδικά της εποχής, ψάχναμε, θαυμάζαμε και… κατασκευάζαμε (ας είναι καλά η «Τεχνική Εκλογή»). Κλασικό περιοδικό αναφοράς, από το 73 και μετά, το ¨Hχος και Hi Fi”  με έρευνες, κριτικές, άρθρα και προτάσεις για μουσική υψηλής ποιότητας , και όχιμόνο. Στους συνεργάτες του Περιοδικού, που εξέδιδε ο Κ. Καβαθάς, ο δικός μας Γιώργος Καμπουράκης που μπορεί να μας πει πολλά για εκείνη την περίοδο. Συνεργάτης επίσης και ο, μνημονευόμενος από τον PCMC, Αργύρης Ζήλος, γνωστός και ως Άρτσι,  μέλος κι αυτός (όπως και ο υπογράφων) για κάποια φεγγάρια, της «Μεγάλης Μεικτής Χορωδίας του Πανεπιστημίου Αθηνών».

Τότε λοιπόν μεσουρανούσαν στους ενισχυτές και ραδιοενισχυτές  οι AKAI, PIONEER, MARANTZ, SANSUI και  HARMAN KARDON και στα μαγνητόφωνα μπομπίνας τα REVOX, TEAK, TECHNICS TANDBERG και  NAKAMICHI (αν θυμάμαι καλά  NAKAMICHI ήταν  και το πρώτο κασετόφωνο με απόκριση συχνότητας 20-20.000 HZ). Στα ηχεία όλοι θαυμάζαμε την απόδοση των BW, B&O, KENWOOD, CELESTION, TANNOY, KL, KEF, JBL και GOODMANS  ενώ θέλαμε να αποκτήσουμε πικάπ TDK, THORENS ή DUAL με κεφαλή ORTHOPHONE ή SHURE.

Καμάρι μας όταν, με τα μισά διαθέσιμα χρήματά μας αγοράζαμε τα ηχεία και με τα υπόλοιπα πικάπ και ενισχυτή, Εάν ήμασταν τυχεροί και κάποιος μας συμπαθούσε, αγοράζαμε και ένα καλό μαγνητόφωνο, που κόστιζε περίπου όσο και τα καλά ηχεία.

        Και μετά … ποιος μας έπιανε! Όλη η παρέα στο σπίτι για ν΄ ακούσουμε, να μαγνητοφωνήσουμε να χορέψουμε να ... ερωτευτούμε. Τα παρτάκια πήγαιναν κι ερχόντουσαν με Vermouth bianco και rosso και, που και που, κανένα ουϊσκάκι Crazy Horse (το Johny ήταν ακριβό). Αργά τα βράδια, κουρασμένοι απολαμβάναμε «Δεκαπέντε Εσπερινούς». Αξέχαστα χρόνια……

                                                                                                                      

 Eye Doc

 Οικογενειακή φωτογραφία (Μάιος 1963):
Στο φράγμα του Μαραθώνα, μπροστά από το φυλάκιο ελέγχου του αγωγού, ο eyedoc καμαρωτός με το τρανζιστοράκι του - Sanyo παγκοσμίου λήψεως - κρεμασμένο στο λαιμό ! (Προσφορά στην προηγούμενη ανάρτηση του Γιώργου Πισιμίση) 

Να παίζει το τρανζίστορ....

Αναμφίβολα η δική μας γενιά μεγάλωσε με το ραδιόφωνο τρανζίστορ. Θυμάμαι σαν τώρα τον «πλασιέ» να φέρνει στο σπίτι μας το πρώτο τρανζιστοράκι μου, κάποια γιαπωνέζικη μάρκα,  μέσα στη δερμάτινη θήκη του. Και το κόστος του 150 δραχμές σε 10 δόσεις! Πρέπει να πήγαινα στην ΣΤ Δημοτικού.
         Μέχρι τότε η οικογένεια – κυρίως εμείς τα παιδιά – μαζευόμασταν γύρω από ένα ογκώδες  ραδιόφωνο της Blaupunkt με λυχνίες . Το τι καβγάδες ρίχναμε κάθε Κυριακή όταν μεταδίδονταν οι ποδοσφαιρικοί αγώνες δεν περιγράφεται. Βλέπετε ήμασταν και οι τρεις μας διαφορετικές ομάδες, οι αθεόφοβοι... Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ!

Με το τρανζιστοράκι ησύχασε κάπως το σπίτι .Και εγώ φανατικός ραδιοφωνατζής δεν το αποχωριζόμουνα ποτέ . Ακόμα και στο κρεβάτι το είχα κολλημένο στο αυτί μου…

Η δεκαετία του ’60 ήταν μια συγκλονιστικά δυνατή μουσική δεκαετία με τους Beatles ,στο ξεκίνημά τους. Καθώς και με άλλα συγκροτήματα από Αγγλία και  Αμερική . Επίσης με περίφημες φωνές και μελωδίες από Ιταλία και Γαλλία.

Τότε το ραδιόφωνο στην Ελλάδα γνώρισε μεγάλες δόξες. Πάρα πολλές μουσικές εκπομπές ακουγόντουσαν από τη κρατική ραδιοφωνία , τον Αμερικάνικο σταθμό (στη βάση του Ελληνικού) και τους δεκάδες πειρατικούς σταθμούς (που είχαν ξεφυτρώσει σαν τα μανιτάρια).

Στο μουσικό ραδιόφωνο εκείνη την εποχή κυριαρχούσαν ο Ν. Μαστοράκης και τα αδέλφια Σπύρος και Γιώργος Καρατζαφέρης (ο σημερινός Πρόεδρος του ΛΑΟΣ!) με τον κάθε ένα να έχει υπό την προστασία του από ένα τουλάχιστον μουσικό συγκρότημα. Ο Μαστοράκης είχε τους Φόρμινξ και τους We Five και οι Καρατζαφέρηδες τους Dragons.

Μουσικές εκπομπές στο ραδιόφωνο -που θυμάμαι -με μεγάλη ακροαματικότητα ήταν «Το λεωφορείο η Μελωδία» της Music box (Νίκης 2 απέναντι από το Ταχυδρομείο Συντάγματος στην Αθήνα και Καρόλου Ντηλ 22 στην Θεσσαλονίκη!), το «Ναι ή Όχι το μυστικό της MAD” των καταστημάτων ATHENEE (στη Σταδίου) και ο «Απίθανος κόσμος του ΤΑΜ-ΤΑΜ» της ζυθοποιίας Φιξ.

Παράλληλα υπήρχε το μουσικό περιοδικό «Μοντέρνοι Ρυθμοί» , καθώς και ένθετες μουσικές σελίδες με διαγωνισμούς και προσφορές σε οικογενειακά περιοδικά. Ένα τέτοιο περιοδικό ήταν ο «Θησαυρός» (εκείνος με τη γελοιογραφία του Πολενάκη, της Χοντρής με τον Ζαχαρία) με το οποίο συνεργαζότανε ο Ν.Μαστοράκης.

Φανατικός τότε ακροατής όλων σχεδόν των μουσικών εκπομπών του ραδιοφώνου , συμμετείχα στις ηχογραφήσεις των, στα στούντιο της Μιχαλακοπούλου (δίπλα στο Εθνικό κολυμβητήριο) και παρακολουθούσα τους μουσικούς διαγωνισμούς  του «Θησαυρού», με βραβεία δίσκους.

Τα πειστήρια της «βράβευσής μου για τις γνώσεις μου» είναι από τεύχος του περιοδικού στα τέλη του 1966, (όπως προκύπτει έμμεσα από τις στήλες «Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ» και «ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ SHOW»)

Διαβάζοντας προσεκτικά τη σελίδα του «Θησαυρού» θα δούμε αναφορά στα πρώτα ραδιοφωνικά βήματα του γνωστού παραγωγού Γιάννη Πετρίδη  και  του λιγότερο γνωστού Αργύρη Ζήλου.  Επίσης πάνω δεξιά διαβάζουμε το πολυαναμενόμενο κάθε φορά – τότε – μουσικό ΤOP TEN !

Γιώργος Πισιμίσης

Μουσική σελίδα από το Οικογενειακό περιοδικό "ΘΗΣΑΥΡΟΣ" .
Χρονολογείται από τα τέλη 1966

Σήμερα γιορτάζει ο Αργύρης...

Χρόνια  Πολλά !

στον  συμμαθητή  μας

ΑΡΓΥΡΗ   ΜΑΡΚΟΥ

Εικόνα 16ου αιώνα.
Οι δίδυμοι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός. Η μεταμόσχευση του ποδιού .

ΜΑΘΗΜΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ : 

Με τα ονόματα Κοσμάς και Δαμιανός υπάρχουν τρία ζεύγη Αγίων Αναργύρων στην Ορθόδοξη Εκκλησία.Από Μικρά Ασία (γιορτάζει 1η Ιουλίου), Ρώμη (γιορτάζει 1η Νοεμβρίου) και Κιλικία (γιορτάζει 17η Οκτωβρίου). Όλοι τους ήταν ανά δύο μεταξύ τους αδέλφια. Επίσης ήταν γιατροί οι οποίοι εξασκούσαν την ιατρική αφιλοκερδώς και γι αυτό επονομάστηκαν "Ανάργυροι" (δεν έπαιρναν αργύρια).

Επιμέλεια ανάρτησης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ