Τα θέματα σχετικά εύκολα, ο Τάκης έχει τελειώσει απ' το δεκάλεπτο και με κοιτάει απ' το απέναντι θρανίο, περιμένει να φύγουμε νωρίς για να διαβάσουμε τα Αρχαία της επόμενης μέρας. Έτσι κάναμε, διαβάζαμε μαζί ώστε ο ένας να συμπληρώνει τα κενά του άλλου, δεν είχαμε και πολλά εδώ που τα λέμε. Αργούσα και ο Τάκης ανήσυχος, άντε ρε... Η αιτία; Ο Θανάσης ο απουσιολόγος πίσω μου, πάλι αδιάβαστος, και δώστου να με σκουντάει, να τον αφήσω να δει το δεύτερο θέμα [κάτι για τη μάχη του αυγού στην Αργολίδα].
Τον Θανάση και μένα όσο περνούσε η ώρα μας έτρωγε η αγωνία, διάβασε και λίγο σπίτι σου βρε παιδί μου, ήτανε και μικρός τι να του πεις, τέλος πάντων κάποια στιγμή στο 85' ο Μαρκάτος βγήκε για τσιγάρο, έσπρωξα την κόλλα λίγο δεξιά είδε ο Θανάσης ότι ήθελε, τρέχοντας εγώ με τον Τάκη για διάβασμα, ουφ! Σε μια βδομάδα πήραμε βαθμούς τριμήνου, όλα καλά! Ο Θανάσης Ιστορία είχε δεκαεννέα, εγώ εννέα.
Σπύρος Γεωργάτσος.




























