ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

...........Παράλειψη


            Ελπίζω να μην έγινε σκόπιμα, αλλά να διέλαθε της προσοχής των διαχειριστών του βlog.
Εάν όλοι συμφωνούμε ότι:
Το Γυμνάσιό μας ήταν ΑΡΡΕΝΩΝ
Ότι αποφοιτήσαμε , το 69, με ότι το έτος αποφοίτησης φέρνει συνειρμικά στο μυαλό.
Ότι είμαστε καλοπερασάκηδες
Και ότι στις 14 Μαρτίου είχαμε γενέθλια του blog (τυχαίο; Δεν νομίζω!)

           Τότε ΑΠΟΡΩ πως στο εορτολόγιο δεν αναφέρθηκε η μεγάλη γιορτή που μας αφορά άμεσα!!!


Γιατί στις 14 Μαρτίου ήταν η παγκόσμια Steak and BJ Day
                Λεπτομέρειες για τους μη γνωρίζοντες, στα πιο κάτω sites

                http://www.steakandbjday.com/

                              Ελπίζω να μην επαναληφθεί η παράλειψη.
                   Με εκτίμηση
eye doc

Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011

Συγχαρητήρια στον συμμαθητή μας ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΪΟ !

Μια από τις σημαντικές μορφές του ελληνικού βόλεϊ, ο Γιάννης Λάιος, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού στη θέση του παραιτηθέντα Στέλιου Καζάζη. Ο 60χρονος προπονητής θα δουλέψει στους “πράσινους” κι ενώ έχει συνδέσει το όνομα του, ως παίκτης και ως προπονητής με μεγάλες επιτυχίες του Ολυμπιακού.




Ο Λάιος ξεκίνησε από τον Έσπερο και το 1973 πήγε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο αναδείχθηκε 7 φορές πρωταθλητής και 2 φορές κυπελλούχος Ελλάδος. Έπαιξε 217 φορές στην Εθνική Ανδρών. Ως προπονητής, κατέχει τον τίτλο του πολυνίκη, έχοντας κατακτήσει 5 φορές το πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό (1987, 1988, 1990, 1991 και 1992). Κατέκτησε επίσης με τους “ερυθρόλευκους” 3 φορές το Κύπελλο και το Κύπελλο Κυπελλούχων  Ευρώπης του 1996. Διετέλεσε επίσης προπονητής της Εθνικής ανδρών και γυναικών και για δέκα χρόνια του Πανελληνίου. (πηγή e-net.gr).




Επιμέλεια ανάρτησης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

. . . Σπονδή

Με τον όρο σπονδή εννοείται είδος θυσίας  στα συμφραζόμενα της αρχαιοελληνικής θρησκείας και της λατρείας των Εθνικών. Στις σπονδές συγκαταλέγονται όλες οι προσφορές προς τους Θεούς με έκχυση επάνω στον βωμό διαφόρων θρεπτικών ή πολυτίμων υγρών, όπως λ.χ. αρωμάτων, οίνου, μελιού, γάλακτος, ελαίου, χυμών φρούτων, κ.ά.
Στην αρχαιότητα ονομαζόταν έτσι η ιεροτελεστία, στη διάρκεια της οποίας χυνόταν στη γη, στη θάλασσα ή πάνω σε φωτιά θυσίας ποτό ή άλλο υγρό, με τη συνοδεία ρυθμικής απαγγελίας ωδών ή και αυλού, τον οποίο έπαιζε ο "σπόνδαυλος". Η σπονδή αλλά και το υγρό που χρησιμοποιούταν ήταν ανάλογα με τη φύση του σκοπού για τον οποίο γινόταν. Υπήρχαν σπονδές "αιματηρές" (όταν συνδυάζονταν με σφάγιο πάνω στη φωτιά βωμού) και "αναίμακτες", που ονομάζονταν επίσης και "χοές" ή "λοιβές". Οι τελευταίες αυτές γίνονταν κυρίως προς τιμή των νεκρών  ή των χθόνιων θεοτήτων. Ως σπονδικά υγρά χρησιμοποιούνταν το κρασί, το λάδι, το μέλι, το γάλα κ.ά.. Οι σπονδές που περιλαμβάνουν οίνο λέγονται οινόσπονδα. Το κρασί χυνόταν είτε "άκρατο" (σκέτο) είτε ανάμεικτο με νερό (“κεκραμένο”). Σπονδή με κρασί γινόταν συχνά και σε διάφορες συνεστιάσεις. Σε μερικές περιπτώσεις απαγορευόταν η σπονδή κρασιού στους θεούς εκείνους που δεν δέχονταν τις σπονδές του είδους αυτού. Έτσι, το κρασί απαγορευόταν σε σπονδές στις Μούσες, τις Ευμενίδες, την Μνημοσύνη, την Ουρανία Αφροδίτη, την Ηώ, τον Ήλιο και τη Σελήνη. Οι σπονδές στις οποίες δε χρησιμοποιούνταν κρασί, ονομάζονταν  "άοινοι"  ή "νηφάλιοι"  ή  "νηφάλια"   και επειδή γινόταν συνήθως από μέλι, νερό ή κράμα τους ,  ονομάζονταν  "μελίσπονδα",  "μειλίγματα", "υγρόσπονδα", ή "ελαιόσπονδα".
Οι μαθητές του 6ου Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών στα πλαίσια της πρακτικής εφαρμογής των διδαχθέντων στις αίθουσες διδασκαλίας, προέβησαν σε πρακτική εξάσκηση «σπονδής» και μάλιστα «αναίμακτης» με κεκραμένον οίνον υπό μορφήν βύννης (μπύρας). Η σπονδή προσεφέρθη ως χοή (ή λοιβή) προς τιμήν των νεκρών του κοιμητηρίου Ωρωπού το 1969. Μετά την σπονδήν ανεπέμφθη δέησις εις τας χθονίας και τας ουρανίας θεότητας. Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα δυστυχώς δεν ανηρτήθησαν εις τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, ως έδει.  Υποχρέωσίς μας να τα αναρτήσωμεν ενταύθα.
                                                               Δια την ευθύνη του φωτορεπορτάζ,
Eye doc




Φωτό 1
Πάνω στον τάφο : Αριστερά Αβερκιάδης και δεξιά  Καμπουράκης.
'Όρθιοι :Από αριστερά Γαβριήλ, Κοκκώσης και Καραμούζης.



Φωτό 2
Κάτω: Από αριτερά  Καμπουράκης, Γιαννακάκης και Καραμούζης.
Πάνω :Από αριστερά  Καρακώστας, Χατζίρης και  Ζύγουρας.
Φωτό 3
Κάτω: Από αριστερά  Γιαννακάκης και Κοκκώσης
Όρθιοι :Από αριστερά  Αβερκιάδης, Καρακώστας, Γαβριήλ, Καραμούζης και Καμπουράκης.


Φωτό 4  ( Άργος  . Αρχείο Γ.Πισιμίση)
Μέσα στο τάφο  : Από αριστερά .................., .Μησιακούλης.και Σιώζος.
Πάνω : Από αριστερά  Φραγκούλης και Πισιμίσης.




Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Η τάξη μας πάει εκδρομή….


       Σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαρτίου -στο γνωστό στέκι της τάξης μας στον Υμηττό - οριστικοποιήθηκε η διοργάνωση διήμερης εκδρομής  στην Κόρινθο, αρχές Απριλίου.
        Η εκδρομή αυτή πραγματοποιείται με την συμπλήρωση – σήμερα - λειτουργίας 2 μηνών του blog μας «ένα  blog αναμνήσεων και όχι μόνο…». Λεπτομέρειες για την εκδρομή μας θα ανακοινωθούν πολύ σύντομα γι’ αυτό σπεύσατε για ….προεγγραφή συμμετοχής στον αρχηγό της εκδρομής Σπύρο Γεωργάτσο.
       Με την ευκαιρία της επετείου μας θέλουμε να ευχαριστήσουμε τα αδελφά blogs του 1970 (και ιδιαίτερα τους Α.Λιάπη και Γ. Κουνενή) και 1972 (τον Σ.Ροδόπουλο και δικό μας επίτιμο,  όχι μόνο του 1970) για τη συνεχή υποστήριξή των ηθική και τεχνική που ελπίζουμε να έχουμε και στη συνέχεια.

     ΥΓ. Σωτήρη συγνώμη που – σαν επίτιμο - σε μεγαλώνουμε άλλο 1 χρόνο , απ’ ότι σε μεγάλωσε η τάξη  του 1970 , αλλά έτσι κι’ αλλιώς είσαι και πολύ …μεγάλος!


Επιμέλεια ανάρτησης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Γιορτάζει ο Θεόδωρος..


    Πολλές ευχές από τη Τάξη μας

   Χρόνια  Πολλά !
στους συμμαθητές μας

   ΖΑΡΕΤΟ  ΘΕΟΔΩΡΟ   &    ΣΤΑΛΙΚΑ ΘΕΟΔΩΡΟ




Επιμέλεια ανάρτησης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ
  

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

Οδοιπορικό στο Σχολείο μας (Μέρος 1ο )


Στα δεξιά διακρίνεται το Σχολείο μας με τις δύο μεταγενέστερες προσθήκες .
 Αριστερά διακρίνεται  τα  93ο  & 95ο  Δ.Σ Αθηνών και ανάμεσά τους ο Λόφος Λαμπράκη όπου υπήρχαν οι Φυλακές Ανηλίκων.
(Φωτό: πηγή google earth).


Από το blog "ΚΥΝΟΣΑΡΓΕΣ" των σημερινών παιδιών του ΣΤ Γυμνασίου -  μάθαμε ότι σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ» στις 28/6/1954, η θεμελίωση του σχολείου μας έγινε το απόγευμα της προηγούμενης ημέρας «μετά πάσης επισημότητος».
Επίσης, η αρχιτεκτονική μελέτη «εκπονήθηκε» από τον Ορέστη Φυντικάκη Αρχιτέκτονα μηχανικό του Υπουργείου Παιδείας , ενώ τις  εργασίες κατασκευής του  θα «παρακολουθήση» ο Δ.Απεγίτης Πολιτικός μηχανικός.
Η κατασκευή του έργου κράτησε 8 χρόνια μέχρι το  1962. Το  1963 που φοιτήσαμε στη Α’ Γυμνασίου ήταν ο 2ος χρόνος λειτουργίας του.
Το σχολείο μας κτίσθηκε σε οικόπεδο έκτασης 5.932,80 μ2, το οποίο παραχώρησε για το σκοπό αυτό ο Δήμος Αθηναίων. Ο δε προϋπολογισμός του – σύμφωνα με το δημοσίευμα - ανήρχετο στο ποσό των 2.500.000.000 παλαιών δραχμών που καλύφθηκε σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από δωρεές.
Το κτιριολογικό πρόγραμμα εφαρμογής του ήταν πρωτοποριακό για την εποχή του. Εκτός από τις απαραίτητες αίθουσες διδασκαλίας, περιελάμβανε Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων, Εργαστήριο Φυσικής- Χημείας (αμφιθεατρικό) , Βιβλιοθήκη, ικανοποιητικούς Χώρους Διοίκησης, Υπόστεγα Γυμναστικής με Αποδυτήρια & Αποθήκη υλικού καθώς και Κατοικία Επιστάτη.
Ο αύλειος χώρος του – ανεπίστρωτος - ήταν αρκετά μεγάλος σε δύο επίπεδα και απόλυτα λειτουργικός τόσο για τις ανάγκες του αυλισμού όσο και των αθλοπαιδιών. Επί πλέον χώρος αυλισμού υπήρχε πάνω από το 2/όροφο κτίριο, όπου τα γραφεία διοίκησης . Εκεί μάλιστα προετοιμαζόμαστε και για τις ετήσιες αθλητικές γυμναστικές επιδείξεις στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Η αρχιτεκτονική μελέτη του κτιρίου ήταν υποδειγματική από κάθε άποψη. Είναι «κλειστού τύπου» σχολικό κτίριο με δυνατότητα όμως επισκεψιμότητας των αιθουσών και εξωτερικά μέσω εξωστών (στους ορόφους) και απ’ ευθείας στην αυλή (στο Ισόγειο).
Το κτίριο – κλιμακούμενου ύψους από 2  έως 4 ορόφους -είχε μελετηθεί ώστε να προσαρμόζεται απόλυτα στο ανάγλυφο του εδάφους με τον μεγάλο του συνθετικό άξονα κατά τη διεύθυνση Ανατολή – Δύση και με τις Αίθουσες προσανατολισμένες  στο Νότο. Έχει βιοκλιματικό σχεδιασμό με νότιους εξώστες για σκίαση και τους εσωτερικούς διαδρόμους προς βορρά.
Κάθετα στο κυρίως κτίριο και σε κατάλληλη απόσταση ,ώστε να εξασφαλίζεται η πρόσβαση στη σχολική μονάδα από την οδό Πυθέου, υπήρχε μία ισόγεια πτέρυγα αποτελούμενη από βοηθητικές χρήσεις (Υπόστεγο Γυμναστικής , Αποθήκη, Αποδυτήρια, Χώροι υγιεινής και Κατοικία Επιστάτη).
Ο αύλειος χώρος ήταν επίσης προσαρμοσμένος στο φυσικό έδαφος και διαμορφωμένος σε δύο επίπεδα. Στο επάνω όπου και ο κύριος χώρος αυλισμού & συγκέντρωσης για τη προσευχή, με κερκίδες πάνω στα βράχια (νότια) και στο κάτω – που χώριζε από  το πάνω με μια σειρά κερκίδες- όπου μουσκεύαμε στο ιδρώτα παίζοντας ποδόσφαιρο ή βόλευ.

Στη φωτογραφία του 1996 διακρίνονται τα δύο επίπεδα του αύλειου χώρου καθώς και η Προσθήκη 3ορόφου πτέρυγας (1986) στη θέση του υπόστεγου γυμναστικής που κατεδαφίσθηκε.
(Φωτό :πηγή Konstantinos google earth).

Άποψη των κερκίδων (τον χειμώνα) πάνω στα βράχια και της 3ορόφου πτέρυγας (1986) στη θέση του υπόστεγου γυμναστικής που κατεδαφίσθηκε.
 (Φωτό :πηγή Ελτόν google earth).

Από την έρευνα που πραγματοποιήσαμε -στα αρχεία του ΟΣΚ - δεν βρήκαμε τίποτα σχετικό με τη μελέτη και τη κατασκευή του σχολείου μας,  ίσως γιατί την σχετική αρμοδιότητα είχε το Υπουργείο Παιδείας, αφού ΟΣΚ τότε δεν υπήρχε.   Επομένως πρέπει να αναζητηθούν στο Υπουργείο Παιδείας,  όπου ως γνωστόν έχουμε δικό μας άνθρωπο (1970) σε υψηλόβαθμη θέση (Τ’ ακούτε 70 άρηδες; Σπεύσατε…).
Μέχρι τότε όμως,  σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της έρευνάς μας, σχετικά όμως με κτιριακές παρεμβάσεις του ΟΣΚ  τόσο στο σχολείο μας όσο και στους αύλειους χώρους του.
Κατά χρονολογική σειρά έχουμε τα εξής:
α. Το έτος 1984 εκδόθηκε η υπ’ αρ. 1584/84 οικοδομική άδεια «Κατεδάφισης του Γυμναστηρίου – WC- Οικίας Επιστάτου  στο 6Ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών». Το ίδιο έτος εκδόθηκε η υπ’ αρ. 1640/84 οικοδομική άδεια «Ανέγερση νέας 3 ορόφου Οικοδομής του 6ου Γυμνάσιου Αρρένων Αθηνών». Το νέο κτίριο – «ανοικτού τύπου» με εξώστες - έγινε στην θέση όπου αρχικά βρίσκονταν το Υπόστεγο Γυμναστικής και οι λοιποί βοηθητικοί χώροι  που κατεδαφίστηκαν.









β. Το έτος 2002, ύστερα από σχετικά αιτήματα Σχολείου και Συλλόγων γονέων , ο ΟΣΚ προέβη σε αναδιαρρυθμίσεις των αιθουσών διδασκαλίας του Σχολείου μας (που είχαν σχεδιασθεί για  40 μαθητές), προκειμένου να εξοικονομηθούν επί πλέον αίθουσες και να εκλείψει η διπλοβάρδια .
γ. Το έτος 2003 εκδόθηκε η υπ’ αρ. 83/03 οικοδομική άδεια «Ανέγερση Προσθήκης 10 Θέσιου Διδακτηρίου στο 6ο & 36ο Γυμνάσιο Αθηνών». Η Προσθήκη αυτή - «κλειστού τύπου»- χωροθετήθηκε στο ανατολικό τμήμα του οικοπέδου (προς τη Λ. Βουλιαγμένης) κυρίως στη κάτω αυλή και σε μικρή απόσταση από το σχολείο μας.




Τέλος και ανεξάρτητα από το κατά πόσο οι κτιριακές παρεμβάσεις, που έγιναν στον αύλειο χώρο του σχολείου μας, σεβάστηκαν την λειτουργικότητα και την αισθητική του, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε την προνοητικότητα του Αρχιτέκτονα μηχανικού Ορέστη Φυντικάκη να το χωροθετήσει σε τέτοια θέση -σε ένα πολύ μεγάλο και επικλινές οικόπεδο -ώστε να μην εμποδίσει οποιεσδήποτε μελλοντικές επεκτάσεις του.


Επιμέλεια ανάρτησης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

Η επανάληψη είναι μητέρα της μάθησης


Που να ξαναθυμηθείς σαρανταδύο παλιούς συμμαθητές μετά από σαράντα χρόνια ! Τους είδες, τους μίλησες, τους ξαναγνώρισες…και μετά; Βλέπεις τις φωτογραφίες που τράβηξες και αναρωτιέσαι: Καρακώστας ή Χατζηδήμας; Χατζηκυριάκος ή Βαρύτιμος; Κι ήσουνα και απουσιολόγος πανάθεμά σε ! Τόσο Αλτσχάϊμερ; Κοιτάζεις ξανά τις παλιές φωτογραφίες. Αυτές που ανακάλυψες σ’ ένα κουτί καταχωνιασμένο. Βλέπεις τα μάτια τους – τα μόνα που δεν αλλάζουν- παρατηρείς το χαμόγελό τους. Και να ! σιγουρεύεσαι. Μετά όμως αμφιβάλεις πάλι. Καλά είναι  ο Καρακώστας που ήρθε απ΄ τη Σουηδία ή κάποιος άλλος; Και τότε θυμάσαι. Θυμάσαι αυτά που τόσα χρόνια προσπαθούσαν κάποιοι μεγαλύτεροί σου να σου μάθουν. Καθηγητές νομίζω τους έλεγαν και, εκτός από εξαιρέσεις, μάλλον με μισό μάτι τους έβλεπες. «Η επανάληψις εστί μήτηρ της μαθήσεως». Το πρόβλημα λύθηκε. Επαναληπτική συνάντηση ! Πότε όμως ; Με ποιο πρόσχημα; Τρίχες ! Αν θέλουν και οι άλλοι…
26/01/2010. Στη γνωστή «Δωδώνη» νέα συνάντηση και συναπόφαση για κόψιμο πρωτοχρονιάτικης πίττας. Ο χώρος τελικά ορίστηκε απέναντι απ΄ το Σχολείο μας. Ταβέρνα «Κυρά» στη Ζεύξιδος. Με συνοδεία αυτή τη φορά. Η μέρα Παρασκευή 05/02/2010 στις 9μμ.
Και ξανασμίξαμε ! 70 άτομα κι ανάμεσά μας ο Πέτρος  ο Ζούνης. Ο Πέτρος μας. Ο συνοδός μας στις περισσότερες εκδρομές και αποκλεισμένος από τον «Κουλό» απ΄ την εκδρομή της Ρόδου - παρά τις εντονότατες, θυμάμαι, διαμαρτυρίες μας –για να μην…. παραστρατήσουμε! Το ότι ήταν μαθηματικός μας, το αφήνω τελευταίο. Ίσως απ΄ τους λίγους μαθηματικούς που είχε τόσες συμπάθειες.
Τη συγκίνηση διαδέχτηκε η έκπληξη όταν έβγαλε από την τσέπη τον κατάλογο της 6ης με τα ονόματά μας και την γραπτή και προφορική βαθμολογία μας. Έναν κατάλογο που όταν έβγαινε τα χρόνια εκείνα, η αγωνία μας κορυφωνόταν. Ποιόν θα σήκωνε άραγε…
Ο χρόνος λες και δεν είχε κυλήσει από τότε…
Ο Σπύρος κάλεσε τον Γιώργο τον Καμπουράκη να βγάλει ένα μικρό «πανηγυρικό», και αυτός, μ΄ ένα μικρό ποιηματάκι έκανε πάσα… σε μένα. Μόλις που μπόρεσα να αρθρώσω δυο κουβέντες περιγράφοντας πιο πολύ το δώρο που θα κέρδιζε αυτός που θα ‘βρισκε το φλουρί της πίττας. Κορνιζαρισμένη τη φωτογραφία μας πάνω στον «Έσπερο», πλέοντας το ΄69 για Ρόδο. Τυχερός, ο «Σουηδός» της παρέας μας, που έδωσε πάλι το «παρών».
Συζητήσαμε, θυμηθήκαμε, σχεδιάσαμε, τραγουδήσαμε - γιατί η κιθάρα δεν μας έλειψε και  το φιλόμουσο ήταν μέσα μας από τότε (Τσίριμπας, Διαβάτης..)- και τέλος χωριστήκαμε.
Ο Σπύρος ο Γεωργάτσος, κατάλαβε ότι «πεινάγαμε ακόμη γι άλλη μια συνάντηση» και ανέλαβε και πάλι να μας ξαναενώσει.
…και προσεχώς, έπεται συνέχεια.

Eye doc
ή, Τζιοβάνι ή, κατά κόσμον ,
Θανάσης Γιαννακάκης.