Γιορτάζει ο Στράτος !

στους  συμμαθητές  μας

ΖΟΥΜΠΕΡΑΚΗ & ΠΑΝΤΑΖΗ.

Bazaar στη Νέα Μάκρη : 18-21 Δεκέμβρη 2015 !

Ο συμμαθητής μας Δημήτρης Αργυρός διοργανώνει και φέτος για τέταρτη συνεχή χρονιά  Bazaar με γούρια, πολλά είδη δώρων και κοσμήματα  από την Παρασκευή 18/12 μέχρι και τη Δευτέρα 21/12  από τις 11 π.μ μέχρι τις 9.00 μ.μ. στη Νέα Μάκρη, επί των οδών 201 & 204  (Σόνια Μοριάνοβα)    Τηλέφωνα : 2294098541 & 6932248854   και

                                                                Π Ρ Ο Σ Κ Α Λ Ε Ι

Όλους τους συμμαθητές του (1969) , τους απόφοιτους του ΣΤ' Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών και τους φίλους των να διαλέξουν έγκαιρα και σε  τιμές χονδρικής τα δώρα τους, από τη μεγάλη γιορταστική συλλογή του εργαστηρίου του , για τα Χριστούγεννα και τη Πρωτοχρονιά 2016.

Γιορτάζει ο Σπύρος !

στους εορτάζοντες συμμαθητές  μας

ΓΕΩΡΓΑΤΣΟ & ΤΣΙΡΙΜΠΑ.

Γρηγόρης Αζαριάδης : Έγκλημα, noir, polar και μυστήριο… στο studio των imaginistes

...και για όσους δεν άκουσαν την εκπομπή....

Τη Δευτέρα 7/12, στο studio των imaginistes, βρέθηκε ο συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας Γρηγόρης Αζαριάδης καλεσμένος της εκπομπής “SPEAKEASY”, με αφορμή το τρίτο υπό έκδοση βιβλίο του με τίτλο «Το μοτίβο του δολοφόνου».

Οι οικοδεσπότες της εκπομπής Αλεξάνδρα Λαμπροπούλου και ο Χρήστος Πιπίνης τον «ανέκριναν» κάτω από noir ατμόσφαιρα. Μιλήσαμε για τα πάντα, από το πως εισέβαλε ξαφνικά στη ζωή του η συγγραφή μέχρι και λεπτομέρειες για το πως ανατέμνει ένα πτώμα ένας ιατροδικαστής. Η συζήτηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα καθώς ο Γρηγόρης Αζαριάδης υπηρετεί αυτή τη νέα του ιδιότητα (ξεκίνησε τη συγγραφή μόλις πριν από μόλις πέντε χρόνια) με το πάθος και την εμμονή που επιδεικνύουν και οι πρωταγωνιστές αστυνόμοι των μυθιστορημάτων του για την εξιχνίαση των εγκλημάτων.

Λόγω της μεγάλης έρευνας που απαιτούσε η συγγραφή του τελευταίου του βιβλίου, ήταν σε θέση να μας δώσει πολύ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για τον τρόπο που εξελίσσεται μια έρευνα σε real time, σήμερα το 2015 στην Αθήνα, για τις δυνατότητες ή τις ελλείψεις της υπηρεσίας, για τις ιατροδικαστικές έρευνες, τα προφίλ των δολοφόνων, τα δωμάτια ανάκρισης της γενικής ασφάλειας, αλλά και για τους ανθρώπους της που δουλεύουν για την εξιχνίαση, μέσα από τα δικά του μάτια.

Ακόμα μιλήσαμε για το polar, το πολιτικό αστυνομικό μυθιστόρημα, το κοινωνικό πλαίσιο που αυτό κινείται και εξελίσσεται και το ενδιαφέρον που έχει πια μέσα στα πλαίσια των έντονων κοινωνικοπολιτικών αλλαγών και της διαφθοράς. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει άνθηση του αστυνομικού μυθιστορήματος που ας σημειωθεί πως για πολλά χρόνια θεωρούνταν «παραλογοτεχνία». Για την ιστορία, το πρώτο αστυνομικό αφήγημα θεωρείται του Edgar Allan Poe «Οι φόνοι της οδού Μοργκ» με ήρωα τον ντετέκτιβ Ογκίστ Ντιπέν, γραμμένο το 1841.

Με τον Γρηγόρη Αζαριάδη μιλήσαμε για τους δικούς του ήρωες, θύματα και θύτες. Πως στήνει το προφίλ του αστυνόμου που καταδιώκει τον δολοφόνο και την αντισυμβατική εκτός «φυσιολογικών» ορίων προσωπικότητά του, το προφίλ του δολοφόνου και των θυμάτων, τις μεταξύ τους σχέσεις και πως αυτές καταλήγουν στο φόνο, το όπλο, τη μέθοδο και τον τόπο της δολοφονίας καθώς και το πλαίσιο που κινούνται όλα αυτά.

Ενδιαφέρον σημείο της εκπομπής ήταν και η συζήτηση που αφορούσε πως βλέπει και πως τοποθετεί τη γυναίκα στα μυθιστορήματά του, καθώς στο δεύτερο και τρίτο του, έχουμε γυναίκα αστυνομικό που καταδιώκει τον δολοφόνο, παρόλο που πολύ συχνά υπάρχει ένας έντονος σεξισμός με σχόλια στις κουβέντες ή στις σκέψεις των ανδρών πρωταγωνιστών. Στην ερώτηση για το οξύμωρο αυτό φαινόμενο, ο Γρηγόρης Αζαριάδης μας είπε ότι θεωρεί ότι οι γυναίκες μπορούν να είναι ακριβώς το ίδιο ικανές σε αυτή τη δουλειά με τους άνδρες, όπως και σε κάθε άλλη δουλειά.

Οι ερωτήσεις ήταν πάρα πολλές και έρχονταν με καταιγιστικό ρυθμό. Ο συγγραφέας ήταν σαφής και λεπτομερειακός στις απαντήσεις, δίνοντάς μας λεπτομέρειες που γεννούσαν και άλλες ερωτήσεις. Δύο ώρες πέρασαν μέσα στο μυστήριο και την polar ατμόσφαιρα που μας ρούφηξε ολοκληρωτικά. Έτσι δώσαμε μια υπόσχεση να τα ξαναπούμε στο studio με την πρώτη ευκαιρία.

Ευχαριστούμε τον Γρηγόρη Αζαριάδη για την πολύ ευχάριστη κουβέντα μας και του ευχόμαστε «Το μοτίβο του δολοφόνου», το τρίτο του βιβλίο, να είναι καλοτάξιδο!!!

Δευτέρα 7/12/2015 στις 18.00 στο imaginistes web radio . Συνέντευξη του συγγραφέα Γρηγόρη Αζαριάδη στον Χρήστο Πιπίνη . Μη τη χάσετε !

http://imaginistes.com/

http://www.myradiostream.com/imagine

Σήμερα γιορτάζει ο Νίκος !

στους  συμμαθητές  μας:

ΔΙΑΜΑΝΤΗ, ΚΑΜΑΚΑΡΗ, ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ,

ΛΑΒΔΑ, ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΜΠΑΚΕΛΑ, ΝΙΚΟΥ

ΠΡΟΒΗ, ΣΙΓΑΛΑ & ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ.

Το μοτίβο του δολοφόνου…από τον Γρηγόρη Αζαριάδη

Ο συνήθης ύποπτος και συμμαθητής μας Γρηγόρης Αζαριάδης ...ξανακτύπησε , με το 3ο Αστυνομικό του μυθιστόρημα.
Αντιγράφουμε από τους imaginistes...http://imaginistes.com/

• “…Λίγα μόλις λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, η Περσεφόνη Πετρίδου, μια ψηλή αισθησιακή

  σαρανταπεντάρα, με πληθωρικές καμπύλες και κολασμένο χαμόγελο, βγήκε από την

  πολυκατοικία επί της οδού Ήβης. Είχε περάσει δυο ώρες κουβεντιάζοντας, πίνοντας και

  συνευρισκόμενη σεξουαλικά με τον δικηγόρο Αριστοτέλη Μαρκίδη, τον έγγαμο εξηντάρη

  εραστή της. Ήταν παντρεμένη με τον κατά δέκα χρόνια μεγαλύτερο αρχιτέκτονα Λάμπρο

  Πετρίδη, με τον οποίο είχαν δύο γιους, 25 και 23 ετών.

  Βυθισμένη στις σκέψεις δεν πήρε είδηση την απότομη μεταβολή του καιρού. Η

  γλυκιά φθινοπωρινή βραδιά είχε αλλάξει πρόσωπο. Ο αέρας δυνάμωσε κάνοντας τα ψηλά

  δέντρα στις δυο πλευρές του σκοτεινού δρόμου να μοιάζουν μεθυσμένοι χορευτές. Το

  τοπίο τής έφερε στο μυαλό αμερικάνικα θρίλερ χαμηλού κόστους παραγωγής. Ένιωσε ένα

  ψυχρό χάδι στην πλάτη, που παρέπεμπε σε μια απροσδιόριστη απειλή. Τάχυνε το βήμα.

  Έφτασε στο Πεζό. Άνοιξε βιαστικά την τσάντα κι έβγαλε τα κλειδιά. Εκείνη τη στιγμή,

  άκουσε έναν ανεπαίσθητο θόρυβο. Σαν κάποιος να πλησίαζε. Στράφηκε πίσω της. Ένας

  ψηλός, αδύνατος άντρας με φούτερ και κουκούλα στεκόταν απέναντι. Στο χέρι κρατούσε

  ένα περίστροφο.

  Ο άντρας την κοίταζε αμίλητος. Το παγωμένο βλέμμα του την έκανε να

  ανατριχιάσει. Τέντωσε το χέρι και την σημάδεψε. Η γυναίκα είδε την αποτρόπαιη μάσκα

  του τρόμου να την αγκαλιάζει με αόρατα χέρια κι ένιωσε τα παγωμένα δάχτυλα να

  ψαχουλεύουν τον λαιμό της.

  «Μην το κάνεις… σε παρακαλώ!»

  Τρείς πυροβολισμοί ήρθαν σαν απάντηση στην ικεσία της. Οι βολίδες σφηνώθηκαν

  ψηλά, στους μηρούς. Παραπάτησε κι έγειρε προς τα πίσω. Έπεσε πάνω στην πόρτα του

  αυτοκινήτου. Τα χέρια της υψώθηκαν αβέβαια σαν να προσπαθούσε να προστατέψει το

  σώμα της απ’ αυτό που καταλάβαινε ότι θα ακολουθούσε. Την πλησίασε λίγο

  περισσότερο. Τράβηξε ξανά τη σκανδάλη. Άλλοι δυο πυροβολισμοί χαμηλά, στην κοιλιά.

  Η Περσεφόνη γλίστρησε απαλά προς τα κάτω και σωριάστηκε ανάσκελα στον δρόμο. Ο

  άντρας πλησίασε λίγο ακόμα. Τα δευτερόλεπτα μέχρι τους επόμενους πυροβολισμούς

  αργοσύρθηκαν σαν βαριεστημένες χελώνες. Άλλες δυο βολίδες στο στήθος. Έμεινε να την
• κοιτάζει ακίνητος. Ακόμα λίγα δευτερόλεπτα. Πήγε πάνω της. Ακούμπησε σχεδόν το

  περίστροφο στο μέτωπό της. Μια τελευταία βολίδα. Εξ επαφής…”

Ο Γρηγόρης Αζαριάδης, είναι πολύ καλός φίλος των imaginistes και ένθερμος  υποστηρικτής της οργάνωσης της κοινωνίας σε μικρές αυτόνομες τοπικές ομάδες, με άμεση σύνδεση και συνεργασία ανάμεσα τους γιά την προώθηση ευρύτερων κοινωνικών θεμάτων, παρακολουθεί σε σταθερή βάση τις δραστηριότητες των Imaginistes συνεχίζει να είναι αμετανόητος εραστής των τοπικών κινημάτων και των τρόπων που δραστηριοποιούνται στις καθημερινές συνθήκες, στις γειτονιές της πόλης.

Μετά τους «Παλιούς λογαριασμού» το 2012 και την «Τελευταία παράσταση της Μαρίνας Φιλίππου» το 2013, δύο πολάρ μυθιστορήματα, με έντονη αστυνομική πλοκή αλλά και σκληρές αναφορές στην σύγχρονη ελληνική κοινωνία όπου κυριαρχούν η διαφθορά και η διαπλοκή, ο Γρηγόρης Αζαριάδης γράφει «Το μοτίβο του δολοφόνου». Ένα σκληρό καθαρό αστυνομικό μυθιστόρημα με θέμα μάλλον ασυνήθιστο γιά την Έλληνική αστυνομική λογοτεχνία. Η εμφάνιση ενός ιδιόρρυθμου δολοφόνου, που ακολουθεί συγκεκριμένο μοτίβο, σηματοδοτεί ένα ανελέητο κυνηγητό από την αστυνόμο Τρύπη και την ομάδα του Τμήματος Έγκλημάτων κατά ζωής και προσωπικής ιδιοκτησίας. Στο τρίτο του μυθιστόρημα, ο συγγραφέας φλερτάρει επικίνδυνα στα σύνορα που ενώνουν μιά μεσογειακή ιστορία δολοφονιών με το προφίλ ενός απρόσωπου ψυχρού Βορειοευρωπαίου δολοφόνου.