Σήμερα γιορτάζει ο Κώστας !

στους  συμμαθητές  μας.

ΒΕΡΝΑΔΑΚΗ, ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟ, ΔΙΑΒΑΤΗ,

ΚΟΦΤΟΡΗ, ΛΙΑΓΚΩΝΗ, ΜΑΝΤΖΑΚΟ, ΜΗΣΙΑΚΟΥΛΗ & ΣΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟ

H Μάνα.

Παρασκευή πρωί στις 11. Στους πρόποδες του Υμηττού, στην Άνω Γλυφάδα, ο ήλιος προσπαθεί να ζεστάνει τα παγωμένα μάρμαρα στο νέο κοιμητήρι. Φθάνουμε με τον συμμαθητή και φίλο Κώστα Μισιακούλη για τον τελευταίο αποχαιρετισμό στη μητέρα του Αφροδίτη Μισιακούλη. Για τον τελευταίο αποχαιρετισμό στη «μάνα». Έναν αποχαιρετισμό που δίκαια μας ραγίζει την καρδιά και μας κλονίζει κυριολεκτικά την ύπαρξη. Γιατί όταν φεύγει η μάνα κόβεται η ρίζα της ζωής μας. Όπως γράφει κάπου  ο σοφός Γιαννημάρας «κόβεται ο δεύτερος ομφάλιος λώρος, όχι εκείνος που διοχέτευε το αίμα στο έμβρυο, αλλα ένας άλλος αόρατος, όμως μακροβιότερος, ισόβιος, που διοχετεύει στο παιδί το πύρωμα της μητρικής αγάπης».

            Η Αφροδίτη Μισιακούλη είχε μέχρι τα 92 χρόνια τής ζωής της ισχυρό τον αόρατο αυτό  λώρο που τη συνέδεε με «τον Κώστα της» για 70 ολόκληρα χρόνια και φανέρωνε τη δια βίου αγάπη, αυτοθυσία και αλτρουϊσμό της για το παιδί της. Και ο Κώστας έβλεπε τη λάμψη τής μητρικής στοργής και πάντα φρόντιζε να είναι σωστός απέναντι στη μάνα. Ιδιαίτερα τα τελευταία 6 χρόνια γι’ αυτόν υπήρχε μόνο «η μάνα». Και καθώς ανηφορίζαμε, αργοπατώντας με βαριά απ’ τον πόνο της καρδιάς τα πόδια, στο παντέρμο κοιμητήρι, ένοιωσα – ίσως με τη φαντασία μου- δίπλα μου τον αγαπητό φίλο να σιγομουρμουρίζει τους στίχους του ποιητή Στέφανου Ρουμπίνη:

Άρρωστη στο κρεββάτι της η μάννα μου, μ’ εμένα

στα στήθια της σφυχταγκαλιά· και μεσ’ στις προσευχές

που ψιθυρίζαν σιγανά τα χείλη της θλιμμένα

βροχή λέγαν ανάμεσα, για μένα τις ευχές.

Μα ξαφνικά στην όψη της θανάτου χύθη χρώμα

λυθήκανε τα χέρια της, εκόπηκ’ η μιλιά της

και πριν να γείρη άψυχη στο νεκρικό της στρώμα

τα μάγουλά μου σφράγιζε με τα στερνά φιλιά της.

            Αυτή τη μάνα προπέμψαμε χθες με σεβασμό και συγκίνηση. Γιατί στο ήρεμο πρόσωπό της καθρεφτιζόταν το αποτύπωμα της «Αιώνιας Μάνας». Με ένα στήθος γεμάτο απ’ τα παράσημα της ηθικής, της αγάπης, της καλοσύνης, της συμπόνιας, της ανθρωπιάς.

Ας είναι η μνήμη σου θεοευλογημένη και αιώνια.

Με άπειρο σεβασμό.

Ηλίας Π. Γιαννιάς

Απόφοιτος ΣΤ’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών

Αθήνα 11-5-2019

Αύριο 12-5-2019 σ’ ολη τη Γή η μέρα είναι αφιερωμένη

«ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ».

Σήμερα γιορτάζουν οι Γιώργηδες !

Χρόνια Πολλά 

στους εορτάζοντες συμμαθητές μας :

ΒΑΡΥΤΙΜΟ, ΒΛΑΧΟ, ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ, ΚΑΛΥΒΑ, 

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ, ΚΑΨΟΚΟΛΗ, ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟ, 

ΠΕΡΡΑΚΗ, ΠΙΣΙΜΙΣΗ, ΧΑΛΑΡΗ και ΧΑΤΖΗΔΗΜΑ.

Πάσχα ! Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες συμμαθητές μας !

Χρόνια Πολλά !

Η Ανάσταση να φέρει αγάπη, ευτυχία και

 γαλήνη στις καρδιές μας !

και πολλές ευχές
στους εορτάζοντες :

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ ΚΑΤΣΑΜΑΚΗ & ΛΑΜΠΡΟ ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟ.

Μεγάλη Τρίτη (23/4/2019), ο καθηγητής με τον μαθητή στο ψαλτήρι.

Στο ψαλτήρι της εκκλησίας, στη Νυμφασία Γορτυνίας (πατρίδας του συμμαθητή μας Λεωνίδα Γιαννημάρα) , βρέθηκα ξανά χθες  Μ. Τρίτη προσκεκλημένος  από τον  καθηγητή μας κ. Κώστα Γιαννημάρα Φιλόλογο.

Με εντυπωσίασε για μια ακόμα φορά  η εξαιρετική ικανότητα στην ψαλτική, του 85χρονου καθηγητή μας , που είναι  άριστος γνώστης της Βυζαντινής μουσικής  και η καθ’ όλα  άρτια εκτέλεση του δεκάλεπτου τροπάριου της Κασσιανής από τον ίδιο , που με κατάνυξη παρακολούθησε το εκκλησίασμα.

Εγώ περιορίστηκα σε διάβασμα του Εξάψαλμου…  

Γιώργος Πισιμίσης

Προς όλους στους συμμαθητές μας !

Συνάντηση πολλών ...αστέρων !

Με την ευκαιρία της άφιξης στην Αθήνα του - εξ Ιεράπετρας Κρήτης - συμμαθητή μας και στρατηγού ε.α Νίκου Φραγκούλη  πραγματοποιήθηκε γεύμα ...εργασίας, σε γνωστή ταβέρνα της Δάφνης , την Τετάρτη 3 Απριλίου  το μεσημέρι.

Παρευρέθηκε και ο έτερος στρατηγός ε.α συμμαθητής μας Δημήτρης Μητροκώτσας καθώς και οι συμμαθητές μας: Χατζίρης Αποστόλης, Χατζηδήμας Γιώργος, Πετροδασκαλάκης Βαγγέλης, Τσίριμπας Σπύρος, Καλογείτονας Γιάννης, Καλογείτονας Δημήτρης (1971), Ιακώβου Άγγελος, Γιαννιάς Ηλίας (1968) και Πρωτόπαπας Σταύρος (1968).
Γιώργος Πισιμίσης

ΥΓ . Πήρα απουσία , γιατί δεν ήθελα να ανεβάσω τον μ.ο ...ηλικίας των παρισταμένων !