Το πλήρες κείμενο της διάλεξης του καθηγητή μας κ. Κωνσταντίνου Γιαννημάρα, που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι ,στην κατάμεστη αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Νυμφασίων (πρώην Δημοτικό Σχολείο «Συγγρός» 1905) .
Θέμα της τα διαχρονικά ήθη και έθιμά μας για τη γέννηση , το γάμο και το θάνατο από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τις μέρες μας.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΡΙΑΝΤ. ΓΙΑΝΝΗΜΑΡΑ
ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ
ΔΙΑΛΕΞΗ 16-8-2015
ΘΕΜΑ : «Προαιώνιες
Ελληνικές δοξασίες : ήθη, έθιμα
και θεσπίσματα, που απηχούν μετουσιωμένα
μέχρι σήμερα».
Πρόλογος
Ζούμε
σε μια εποχή, όπου τα πάντα κλονίζονται. Ιστορικά ντοκουμέντα αμφισβητούνται και
διαστρεβλώνονται από μισέλληνες, Έλληνες και μη, και μάλιστα από
πανεπιστημιακές καθέδρες.
Η ιστορική μνήμη, σαν θρυαλλίδα
τρεμοσβήνει και δεν φαίνεται ότι υπάρχουν κίνητρα, που θα την ξαναφουντώσουν.
Η εθνική συνείδηση στέκει ναρκωμένη
μπροστά στα καίρια πλήγματα της Νέας Τάξεως Πραγμάτων, που επιβάλλει μια
αόρατη, όμως ολέθρια δύναμη, που καλείται Παγκοσμιοποίηση.
Οι άνθρωποι κινδυνεύουν να χάσουν την
προσωπικότητά τους, αφού ταυτοποιούνται μόνο με αριθμούς, οι δε κοινωνίες και
τα έθνη να γίνουν μάζες ανθρώπων ανωνύμων.
Μπροστά σ’αυτή την παγκόσμια απειλή της
ισοπέδωσης των πάντων βγαίνει μια εναγώνια, διαχρονική κραυγή από το
εθνοσωτήριο έργο του Ιστορικού των Ιστορικών, συμπατριώτη μας Βυτιναίου Κων/νου
Παπαρρηγοπούλου, που διακηρύσσει ότι
«ήθη, έθιμα και γλώσσα είναι τα στηρίγματα, που διατηρούν και εδραιώνουν
την ιστορική συνέχεια και την ιδιαιτερότητα του Ελληνικού Έθνους. Αυτά ανήκουν
στην ελληνική παράδοση, η οποία ανελίσσεται παράλληλα με την Ελληνική Ιστορία.»
Η ιστορία φωτίζει το μέλλον με τη γνώση
του παρελθόντος, η δε παράδοση φωτίζει
τη διαχρονική γνησιότητα του Έθνους μας εν χρόνω και τόπω, με λόγο και
πράξη, όπως λειτουργούν τα προαιώνια
ήθη, έθιμα και θεσπίσματα, που εδραιώνουν την αυτογνωσία της Φυλής μας.
Οι δοξασίες,
δηλαδή οι ιδέες και αντιλήψεις, τα ήθη που είναι η φυσιογνωμία της ψυχής μας
και τα έθιμα, που είναι ενέργειες και κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς της Φυλής
μας τεκμηριώνουν το ότι «Έλληνες αεί εσμέν.»
Αυτά μεταβιβάζονται από γενεά σε γενεά,
αρχής γενομένης από το απώτατο παρελθόν, που συμπλέκεται ανάμεσα στο Μύθο και
στην Ιστορία, σε διάρκεια τριών και πλέον χιλιάδων ετών, σε διατήρηση και λειτουργία.
Μαρτυρείται ότι οι Ιεραπόστολοι,
προκειμένου να εκχριστιανίσουν ειδωλολάτρες που τηρούσαν αυτές τις δοξασίες, με
τα ήθη και έθιμα, είχαν πάρει εντολή να μην εναντιωθούν προς αυτά, διότι
αποτελούσαν τρόπον ζωής ριζωμένον βαθιά στη συνείδηση των ανθρώπων, αλλά να τα
ανεχθούν και με τον χρόνο να μετουσιαστούν με άλλο νόημα, Χριστιανικό.
Η παράδοσή μας είναι πλουσιωτάτη σε
εφαρμογές που αναφέρονται σε όλες τις εκδηλώσεις της Ζωής της Φυλής μας` όμως
εμείς θα σταθούμε απόψε στους τρεις σταθμούς της Ζωής των ανθρώπων μας, που
είναι η Γέννηση, ο Γάμος και ο Θάνατος.
